Drejtori i përgjithshëm i Partizanit, Olsi Rama, ka ndarë një rrëfim të sinqertë dhe njerëzor në emisionin “Bilardo”, duke hapur një kapitull të rrallë të jetës së tij personale, larg klisheve dhe titujve, por pranë përvojave reale që e kanë formuar si njeri dhe drejtues.
Edhe pse i diplomuar për Arkitekturë, Rama rrëfeu se jeta nuk i ndoqi gjithmonë vijat e parashikuara. Në vitet e para të emigracionit, 1991–1992, ai punoi si hamall në Korfuz, në Greqi, duke ngritur arka birre dhe pijesh. Një periudhë e vështirë, por e ndërmarrë me vetëdije, si një “provë personale” për të kuptuar kapitalizmin, sakrificën dhe realitetin e emigrantit shqiptar në fillim të viteve ’90.
Rrugëtimi vijoi në Shtetet e Bashkuara të Amerikës, ku Olsi Rama nisi nga puna si kamarier në Çikago, për t’u ngjitur gradualisht deri në menaxher restoranti. Më pas, për vite me radhë, ai punoi në një Institut Kërkimesh kundër Kancerit, një eksperiencë që i dha disiplinë, përgjegjësi dhe një këndvështrim tjetër mbi jetën dhe shërbimin ndaj shoqërisë.
Një moment kyç në jetën e tij ishte viti 2010, kur iu nënshtrua një ndërhyrjeje në zemër. Ky episod shërbeu si pikë reflektimi e thellë, duke e afruar sërish me idenë e rikthimit në Shqipëri dhe me nevojën për t’i dhënë kuptim të ri angazhimeve të tij.
Rrëfimi merr nota të forta emocionale kur Rama flet për humbjen e të atit, skulptorit të njohur shqiptar. Ai pranoi se nuk pati mundësi të ishte i pranishëm në varrimin e tij, një mungesë që e përshkruan si plagë të pambyllur. Me respekt dhe ndjeshmëri, ai theksoi ndikimin vendimtar të të dy prindërve në formimin e tij, modele të ndryshme, por thelbësore në rrugën e jetës.
Sa i përket Partizanit, Olsi Rama theksoi se afrimi i tij me klubin erdhi natyrshëm, përmes miqësisë me Presidentin Gaz Demi dhe pasionit të vjetër për sportin. Misioni i tij, sipas Ramës, është ndërtimi i një modeli të qëndrueshëm, të ndershëm dhe funksional drejtimi, një strukturë që të mbijetojë edhe përtej pranisë së tij personale në klub.
Në fund, Rama preku edhe marrëdhënien me vëllain e tij, kryeministrin Edi Rama, duke përmendur një bisedë rreth projektit të Akademisë së Manchester City-t në Durrës. Sipas tij, ky projekt nuk është thjesht sportiv, por një investim afatgjatë për zhvillimin e futbollit shqiptar dhe vetë qytetit.
Rrëfimi i Olsi Ramës shfaq portretin e një njeriu që nuk i është shmangur vështirësive, por i ka përballuar ato, duke i kthyer në përvojë, reflektim dhe vizion – vlera që sot përpiqet t’i sjellë edhe në drejtimin e Partizanit.