Nga Bujar Qesja , Mjeshtër i Madh
DURRËS ,25 korrik 2026/Albania Express News/-Ka njerëz që nuk i kemi takuar kurrë. Nuk u kemi shtrënguar dorën, nuk kemi pirë një kafe me ta dhe nuk kemi biseduar sy më sy. Megjithatë, vjen një çast kur ndien se i njeh prej kohësh. I njeh përmes fjalës së shkruar, mendimit të kthjellët, respektit që përcjellin dhe mënyrës se si dinë të vlerësojnë punën e të tjerëve.
Njëri prej tyre është Fatmir Terziu.
Sot, në 62-vjetorin e lindjes së tij, ndjeva dëshirën t’i kushtoj këto radhë, jo si një urim formal, por si një shenjë mirënjohjeje dhe respekti të sinqertë. Nuk jemi njohur nga afër dhe ende nuk kemi pasur rastin të takohemi. Por, siç ndodh shpesh në botën e letrave, njohja më e bukur është ajo që lind nga pena.
Pak kohë më parë pata kënaqësinë të lexoja analizën që ai i kishte kushtuar punës sime si publicist. Ishte një lexim që më emocionoi. Nuk ishte një vlerësim i zakonshëm, por një analizë e thellë, e bërë me kulturë, ndershmëri intelektuale dhe ndjeshmëri njerëzore. Ajo më bindi se kisha përballë një studiues që di të lexojë jo vetëm tekstin, por edhe shpirtin e autorit. Kjo është një cilësi e rrallë.
Prej shumë vitesh, Fatmir Terziu mban gjallë portalin dhe revistën “Fjala e Lirë”, një tribunë ku fjala shqipe gjen hapësirën e saj të lirë, ku autorët shprehin mendimin pa paragjykime dhe ku letërsia, publicistika e kultura shqiptare nuk njohin kufij. Nga Londra ai ka ndërtuar një urë të fuqishme komunikimi mes shqiptarëve kudo që jetojnë, duke dëshmuar se malli për atdheun nuk shuhet me largësinë, por forcohet përmes punës, përkushtimit dhe dashurisë për gjuhën amtare.
Në të vërtetë, “Fjala e Lirë” nuk është vetëm një portal apo një revistë. Ajo është një shtëpi shpirtërore ku trokasin çdo ditë poetë, shkrimtarë, studiues, gazetarë dhe njerëz të kulturës shqiptare, pa pyetur se në cilin kontinent jetojnë. Aty nuk ekzistojnë kufijtë mes Durrësit dhe Londrës, mes Tiranës dhe Nju Jorkut, mes Prishtinës dhe Melburnit. Ekziston vetëm shqipja dhe ideali që fjala të mbetet e lirë, e ndershme dhe në shërbim të kulturës sonë kombëtare.
Të mbash gjallë për kaq shumë vite një tribunë të tillë nuk është rastësi. Është mision. Është përkushtim. Është një punë që nuk matet me orë, por me net të tëra mbi dorëshkrime, me qindra autorë të lexuar, me mijëra faqe të redaktuara dhe me bindjen se kultura shqiptare duhet të ketë zërin e saj kudo ku jetojnë shqiptarët.
Fatmir Terziu e ka përmbushur këtë mision me përulësi dhe përkushtim shembullor, pa kërkuar duartrokitje e pa bërë zhurmë. Ai ka zgjedhur të flasë përmes punës së tij. Pikërisht kjo është arsyeja pse gëzon respektin e kaq shumë krijuesve.
Në një kohë kur zhurma shpesh mbulon vlerat, ai ka zgjedhur rrugën më të vështirë: atë të studimit, krijimtarisë serioze dhe promovimit të autorëve shqiptarë. Kjo e bën figurën e tij një vlerë të çmuar të kulturës bashkëkohore shqiptare.
Nuk është rastësi që shumë autorë e konsiderojnë Fatmir Terziun jo vetëm botues, por edhe mik të penës. Ai di të gëzohet për suksesin e tjetrit, të vlerësojë pa paragjykime, të kritikojë me kulturë dhe të inkurajojë pa teprime. Këto janë virtyte që nuk fitohen vetëm në universitete; ato burojnë nga karakteri, kultura dhe fisnikëria njerëzore.
Në këtë ditë të veçantë i uroj jetë të gjatë, shëndet të mirë dhe energji të pashtershme krijuese. Uroj që pena e tij të mbetet po aq e kthjellët, mendimi po aq i lirë dhe dashuria për gjuhën shqipe po aq e fortë. Le të vazhdojë të ndërtojë ura mes shqiptarëve, të afrojë mendjet krijuese dhe të mbajë ndezur dritën e kulturës sonë, edhe larg atdheut.
I dashur Fatmir!
Të uroj të mbetesh gjithmonë ai njeri që nuk lodhet së shkruari, së menduari dhe së bashkuari shqiptarët rreth vlerave më të mira. Pena jote le të vazhdojë të ndriçojë, ndërsa “Fjala e Lirë” të mbetet për shumë vite një strehë e mendimit të lirë dhe e kulturës shqiptare.
Me bindjen se vlerat nuk kanë nevojë për zhurmë, por për vazhdimësi, të uroj nga zemra jetë të gjatë, shëndet të plotë, krijimtari të begatë dhe lumturinë për të parë frytet e punës tënde të vlerësohen nga brezat që do të vijnë.
Ka njerëz që shkruajnë libra. Ka të tjerë që ndërtojnë institucione. Fatmir Terziu ka bërë të dyja: ka shkruar me penë dhe ka ndërtuar me vizion. Prandaj emri i tij e ka fituar me meritë vendin në hartën e kulturës bashkëkohore shqiptare.
Prano urimet më të përzemërta nga Durrësi, qyteti që më ka mësuar të çmoj njerëzit e punës dhe të fjalës së mirë. Edhe pse ende nuk jemi takuar, të konsideroj një mik të fituar përmes respektit të ndërsjellë dhe fisnikërisë së penës. Njerëzit e vërtetë njihen nga gjurmët që lënë, jo nga kilometrat që i ndajnë.
Gëzuar 62-vjetorin!
Qoftë çdo vit i jetës tënde një faqe e re suksesi, shëndeti, krijimtarie dhe dinjiteti. Njerëzit e letrave nuk jetojnë vetëm me vitet që mbushin, por edhe me fjalët që lënë pas. Dhe fjalët e tua kanë zënë tashmë një vend të nderuar në kulturën shqiptare.