Nga Bujar Qesja , Mjeshtër i Madh
DURRËS ,26 korrik 2026/Albania Express News/-Ka fotografi që, sapo shkrep aparati, fillojnë të plaken. Vitet u zbehin ngjyrat, u rrudhin cepat dhe u venitin shkëlqimin. Mbeten kujtime familjare, të bukura për ata që janë brenda tyre, por të heshtura për të tjerët.
Por ka edhe fotografi që ndjekin një rrugë krejt tjetër. Sa më shumë kalon koha, aq më tepër fitojnë vlerë. Nuk plaken; përkundrazi, rinohen në kujtesë. Çdo vit u shton peshë, domethënie dhe i shndërron në dokumente historie.
E tillë është edhe kjo fotografi, që publikohet për herë të parë. Kur ma solli mjeshtri i fotografisë Luan Jaupi, nuk pashë vetëm nëntë burra të ulur e në këmbë rreth një tavoline. Pashë nëntë histori jete, të bashkuara nga një pasion i përbashkët: dashuria për “Teutën” dhe për futbollin e Durrësit.
Menjëherë mendja më shkoi 25 vite pas, në Durrësin e vitit 2000. Një qytet që po ndryshonte me ritme të shpejta, duke hyrë në një shekull të ri. Në atë kohë futbolli nuk ishte thjesht një ndeshje e së dielës; ishte temë diskutimi në çdo tavolinë, gëzim dhe mërzitje kolektive, pjesë e identitetit të qytetit.
“Teuta” nuk është vetëm një klub. Është simboli sportiv i Durrësit. Prandaj kjo fotografi, e realizuar në vilën “Blu Moon”, në sektorin Iliria të Plazhit, nuk është thjesht një takim miqsh, por një copëz e historisë së futbollit durrsak.
Rreth asaj tavoline ishin mbledhur presidenti i klubit, trajneri, sekretari, futbollistë të brezave të ndryshëm, mjeku, gazetari, kompozitori dhe njerëz që punuan në prapaskenë për ta bërë “Teutën” më të fortë.
Askush prej tyre nuk mund ta imagjinonte se, pas një çerek shekulli, kjo fotografi do të merrte vlerën e një dokumenti historik.
Kur “Teuta” hynte në një epokë të re
Viti 2000 shënonte një periudhë ndryshimesh për futbollin shqiptar. Klubet po përballeshin me sfidat e ekonomisë së tregut, ku pasioni nuk mjaftonte më. Kërkoheshin organizim, financa dhe vizion.
Në krye të “Teutës” kishte ardhur Edmond Hasanbelli, me dëshirën për t’i dhënë klubit një drejtim më modern. Ishte një përgjegjësi e madhe, pasi çdo drejtues trashëgonte jo vetëm historinë, por edhe detyrimin për ta mbajtur lart emrin e klubit.
Pranë tij u afruan njerëz që futbollin nuk e njihnin nga librat, por nga fusha, nga përvoja dhe nga jeta.
“Blu Moon”, aty ku lindnin idetë
Në fundin e viteve ’90 dhe fillimin e viteve 2000, lokalet buzë detit nuk ishin vetëm vende pushimi. Ato shërbenin si zyra informale të futbollit.
Aty diskutoheshin ndeshjet, transferimet, problemet dhe projektet e së ardhmes. Shpesh, një ide e lindur mes një filxhani kafeje kthehej më vonë në një vendim të rëndësishëm për klubin.
Prandaj “Blu Moon” nuk ishte thjesht një vilë në bregdet. Për njerëzit e “Teutës” ishte një pikë takimi, ku ndërtoheshin miqësi, bashkëpunime dhe vizione.
Atmosfera e kësaj fotografie e dëshmon këtë. Nuk ka poza ceremoniale. Ka natyrshmëri, buzëqeshje, respekt dhe besim.
Katër shtyllat e klubit
Në rreshtin e parë janë ulur katër figura që përfaqësonin hallkat kryesore të “Teutës” së asaj kohe.
Maksut (Tut) Leshteni, sekretari i klubit dhe një nga sulmuesit më elegantë që ka njohur futbolli durrsak, mbeti pranë “Teutës” edhe pasi mbylli karrierën sportive. I qetë, korrekt dhe larg protagonizmit, ai ishte një nga njerëzit që garantonin funksionimin e përditshëm të klubit.
Në qendër ndodhet Edmond Hasanbelli, presidenti që mori drejtimin e klubit në një periudhë ndryshimesh të mëdha. Ai solli energji të reja dhe krijoi një ekip bashkëpunëtorësh me përvojë, duke synuar një “Teutë” më të organizuar.
Pranë tij është Kristaq (Toto) Goda, ish-futbollist dhe më pas inspektor i sporteve në Bashkinë e Durrësit. Një njeri i urtë dhe i respektuar, që kontribuoi për sportin pa kërkuar asnjëherë vëmendje.
Rreshti mbyllet me Hasan Likën, një nga trajnerët më të kulturuar të futbollit shqiptar, i njohur për disiplinën, profesionalizmin dhe filozofinë e tij sportive.
Pesë figura që plotësuan historinë
Në këmbë qëndrojnë pesë personalitete që, secili në mënyrën e vet, i dhanë zë dhe frymë “Teutës”.
Kompozitori Agron Xhunga ishte tifoz i apasionuar i ekipit dhe një nga figurat më të dashura të kulturës durrsake.
Pranë tij ndodhet menaxheri sportiv që hapi rrugën për ardhjen në Durrës të brazilianit të parë që veshi fanellën e “Teutës”, Xhovani Da Silva, një hap novator për futbollin shqiptar të asaj kohe.
Në qendër është Dr. Lluka Heqimi, mjeku i ekipit dhe i Kombëtares shqiptare, studiues dhe autor librash, një figurë që ka lënë gjurmë si në sport ashtu edhe në kulturë.
Në krah të tij është Niko Jani, “Cabrini shqiptar”, një nga mbrojtësit e majtë më të talentuar në historinë e futbollit durrsak.
Fotografia mbyllet me gazetarin Bujar Qesja, kronikanin e mbi pesë dekadave të sportit durrsak, i cili ka dokumentuar breza të tërë futbollistësh dhe ka kthyer kujtesën sportive në histori të shkruar.
Faleminderit, Luan Jaupi!
Po të mos ishte kujdesi i fotografit Luan Jaupi, kjo fotografi mund të kishte mbetur përgjithmonë në ndonjë sirtar.
Arkivat personale kanë shpëtuar shumë faqe të historisë së Durrësit. Ato janë kujtesa që nuk ruhen vetëm në muze, por edhe në zemrat e njerëzve.
Kjo fotografi nuk është thjesht një kujtim. Është një dëshmi. Një dokument. Një pasaportë e një kohe që nuk duhet të humbasë.
Sepse historia e “Teutës” nuk është shkruar vetëm në fushën e blertë. Ajo është ndërtuar edhe në tavolina si kjo e “Blu Moon”, ku njerëzit bashkonin mendimet, projektet dhe zemrën për fanellën bardheblu.
Koha e ka kthyer këtë fotografi nga një kujtim të zakonshëm në një dokument historie. Sot ajo nuk flet vetëm për nëntë burra, por për një qytet të tërë, për një klub me traditë dhe për njerëzit që ia kushtuan jetën sportit.
P.S/
Foto
Ulur, nga e majta: Maksut (Tut) Leshteni (sekretar i KF “Teuta”), Edmond Hasanbelli (president i KF “Teuta”), Kristaq (Toto) Goda (inspektor i sporteve në Bashkinë Durrës, i ndjerë), Hasan Lika (trajner i “Teutës”).
Në këmbë, nga e majta: Agron Xhunga (kompozitor, i ndjerë), menaxheri sportiv që solli në Durrës brazilianin e parë të “Teutës”, Xhovani Da Silva (i ndjerë), Dr. Lluka Heqimi (mjek i ekipit dhe shkrimtar), Niko Jani (një nga mbrojtësit e majtë më të spikatur të futbollit durrsak), Bujar Qesja (gazetar dhe historian i sportit).