TIRANË , 15 nëntor 2026/Albania Express News/-Një nga ngjarjet më dramatike dhe më të pazakonta të historisë së tranzicionit shqiptar, rrëmbimi i autobusit grek nga 24-vjeçari shqiptar Flamur Pisli në maj të vitit 1999, rikthehet në vëmendje përmes një dëshmie tronditëse, e cila hedh dritë mbi momentet e fundit të jetës së tij.
Është dëshmia e Neli Karatsorit, një vajze greke vetëm 23 vjeçe në kohën e ngjarjes, e cila ishte njëra prej tetë pengjeve që përjetuan nga afër udhëtimin dramatik të autobusit të linjës Selanik–Kozan drejt Shqipërisë.
Në dorëshkrimet e saj, të siguruara dhe të publikuara nga gazeta greke “Ta Nea”, Karatsori përshkruan me detaje atmosferën brenda autobusit, sjelljen e Flamur Pislit gjatë pengmarrjes, frikën që e pushtoi pas kalimit të kufirit shqiptar dhe, mbi të gjitha, çastet e fundit kur forcat speciale ndërhynë për t’i dhënë fund kësaj ngjarjeje tragjike.
Fjalët e saj janë të rënda dhe ngrenë pikëpyetje serioze për mënyrën se si u zhvillua operacioni policor pranë Elbasanit, ku humbën jetën si Flamur Pisli, ashtu edhe një prej pengjeve greke, 28-vjeçari Jorgos Kulluris.
Nga emigranti i keqtrajtuar te pengmarrja që tronditi dy shtete
Flamur Pisli ishte një i ri nga fshati Patin i Matit, i cili kishte emigruar në Greqi që në moshë të mitur, duke kërkuar një mundësi për të ndërtuar jetën e tij përmes punës.
Ai kishte punuar në profesione të ndryshme, ndërsa nga mesi i vitit 1996 ishte punësuar në tokat me ullinj të një polici grek.
Sipas të dhënave të bëra publike për këtë ngjarje, Pisli pretendonte se punëdhënësi nuk e kishte paguar për rreth dy vjet e gjysmë, pavarësisht punës së kryer. Bëhej fjalë për një shumë prej 1.5 milionë dhrahmish, e cila në atë kohë përllogaritej në rreth 600 mijë lekë të reja.
Ai pretendonte gjithashtu se ishte arrestuar, dhunuar në qeli dhe dëbuar nga Greqia në fillim të vitit 1999, në rrethana që, sipas versionit të tij, synonin ta pengonin të merrte paratë e fituara nga puna.
Pas rreth tre muajsh qëndrimi në Shqipëri, Pisli vendosi të rikthehej në mënyrë klandestine në Selanik. Qëllimi i tij, sipas pretendimeve të shprehura gjatë pengmarrjes, ishte të kërkonte paratë që pretendonte se i detyroheshin.
Por mëngjesi i 28 majit 1999 do të shënonte një kthesë dramatike, jo vetëm në jetën e tij, por edhe në marrëdhënien e opinionit publik shqiptar dhe grek me këtë ngjarje.
28 maji 1999, autobusi që u kthye në skenën e një drame ndërkombëtare
Rreth orës 10:00, Flamur Pisli mori nën kontroll një autobus të kompanisë greke KTEL, në linjën Selanik–Kozan, ku ndodheshin 15 pasagjerë.
I armatosur me një automatik kallashnikov, ai kërkoi 50 milionë dhrahmi në këmbim të lirimit të pengjeve dhe garanci për të mbërritur i gjallë në Shqipëri.
Gjatë zhvillimit të ngjarjes, ai liroi disa prej pasagjerëve, ndërsa mbajti tetë pengje, mes tyre edhe tri gra.
Udhëtimi drejt Shqipërisë u shndërrua në një dramë që po ndiqej me ankth nga mediat dhe autoritetet e të dy vendeve.
Sipas dëshmisë së Neli Karatsorit, gjatë udhëtimit Pisli u kishte shpjeguar pengjeve arsyet që e kishin shtyrë drejt këtij veprimi. Ai fliste për padrejtësitë që pretendonte se kishte përjetuar në Greqi, për paratë e papaguara dhe për trajtimin që, sipas tij, i ishte bërë nga punëdhënësi dhe persona të lidhur me policinë.
Ai u tregonte gjithashtu shenjat e plagëve që pretendonte se i kishte marrë gjatë keqtrajtimeve.
Karatsori përshkruan një njeri me sjellje të ndryshueshme: herë ironik, provokues dhe i vendosur, e herë tjetër i frikësuar dhe i pasigurt për atë që e priste në Shqipëri.
“Mes dy pikave kufitare, ai ndryshoi plotësisht”
Një prej pjesëve më domethënëse të dëshmisë së vajzës greke lidhet me ndryshimin e sjelljes së Flamur Pislit pasi autobusi kishte kaluar kufirin shqiptar.
Sipas saj, deri në atë moment ai shfaqej si një person që përpiqej të kontrollonte situatën, komunikonte me pengjet dhe përballej me presionin e negociatave.
Por, pasi hyri në territorin shqiptar, gjendja e tij psikologjike ndryshoi.
“Tipi provokues dhe zhurmëmadh, që i përballonte situatat plot ironi, zhduket dhe vendin e tij e zë një njeri i frikësuar, i cili nuk mund të tërhiqet më dhe thjesht fshihet”, përshkruan Karatsori në dorëshkrimet e saj.
Kjo është një prej dëshmive më të rëndësishme për të kuptuar atmosferën e orëve të fundit të pengmarrjes.
Pisli kërkonte të arrinte në vendlindjen e tij, në Patin të Matit, ku kishte deklaruar se do të lironte pengjet.
Por udhëtimi nuk do të përfundonte sipas planit të tij.
Dëshmia që trondit: “E pyetën nëse ishte shqiptari dhe më pas e qëlluan tri herë në tëmth”
Autobusi u ndalua në zonën e Fikasit, në ngjitje të Qafë Krrabës, pranë Elbasanit, ku ndërhynë forcat speciale RENEA.
Operacioni drejtohej nga Artan Didi, i cili në atë kohë ishte drejtues i forcave speciale.
Ajo që ndodhi brenda autobusit në momentet e ndërhyrjes është pjesa më tronditëse e dëshmisë së Neli Karatsorit.
Ajo kujton se ishte ulur në sediljen e saj, kur dëgjoi të shtënat dhe britmat. Më pas pa Flamur Pislit të rrëzuar në gjunjë, i plagosur dhe me gjak që i rridhte nga trupi.
Por rrëfimi i saj nuk përfundon këtu.
Në një nga pasazhet më të forta të dorëshkrimeve, Karatsori përshkruan hyrjen e dy personave të armatosur, të veshur me rroba civile dhe me kapuçë të zinj.
“Dy persona të veshur me rroba të zakonshme, me kapuça të zinj të ngritur deri në ballë, më pyesin në greqisht: ‘Ky është shqiptari?’. Lëviz kokën lart e poshtë në shenjë pohimi. Sytë e rrëmbyesit dridhen. Ai që qëndron mbi kokën e tij e drejton revolen në tëmthin e tij dhe e qëllon tri herë”.
Kjo është pjesa më e rëndë e dëshmisë së saj, e cila, nëse konfirmohet nga prova të tjera, ngre pikëpyetje të rëndësishme mbi rrethanat konkrete të vrasjes së të riut shqiptar.
Dëshmitarja thotë se pamja e atyre çasteve i është ngulitur në kujtesë si një imazh që nuk mund ta harrojë.
Dy viktima dhe shumë pyetje pa përgjigje
Ndërhyrja e forcave speciale përfundoi me vdekjen e Flamur Pislit dhe të pengut grek, 28-vjeçarit Jorgos Kulluris.
Ngjarja shkaktoi tronditje të madhe në Shqipëri dhe Greqi, duke u kthyer në një prej episodeve më të diskutuara të marrëdhënieve mes dy vendeve në fund të viteve ’90.
Operacioni u pasua nga hetime të autoriteteve shqiptare, ndërsa drejtuesi i forcave speciale Artan Didi u vlerësua për mënyrën e ushtrimit të detyrës.
Megjithatë, dëshmia e Neli Karatsorit paraqet një version të drejtpërdrejtë të asaj që ajo pretendon se pa me sytë e saj brenda autobusit.
Ajo ka shprehur gjithashtu pakënaqësi për mënyrën se si u zhvilluan negociatat dhe për strategjinë e ndjekur nga policia, duke ngritur pikëpyetje nëse ndërhyrja ishte organizuar në mënyrë të tillë që të garantonte maksimalisht jetën e pengjeve.
Flamur Pisli, një histori që nuk mund të reduktohet vetëm te pengmarrja
Mbi çerek shekulli pas ngjarjes, historia e Flamur Pislit vazhdon të mbetet një plagë e hapur e kujtesës kolektive dhe një episod që kërkon të shihet përtej kronikës së një pengmarrjeje.
Ai ishte një emigrant i ri shqiptar, i cili pretendonte se ishte keqtrajtuar dhe mashtruar në vendin ku kishte shkuar për të punuar. Pakënaqësia, dëshpërimi dhe kërkesa për të marrë atë që pretendonte se i takonte u shndërruan në një akt ekstrem, me pasoja tragjike për jetën e tij dhe të njerëzve të pafajshëm që u gjendën në autobus.
Asnjë padrejtësi e pretenduar nuk mund të justifikojë marrjen peng të njerëzve të pafajshëm dhe vënien e jetës së tyre në rrezik. Por, po aq e rëndësishme është që rrethanat e vdekjes së tij dhe ato të viktimave të tjera të jenë objekt i një transparence të plotë.
Dëshmia e Neli Karatsorit rikthen në vëmendje një pyetje që ka shoqëruar për vite këtë histori: çfarë ndodhi realisht në ato minuta të fundit brenda autobusit në Fikas, pranë Qafë Krrabës?
Një histori me dy viktima, tetë pengje, një operacion policor dhe dëshmi që vazhdojnë të kërkojnë përgjigje.
Flamur Pisli mbeti pjesë e një historie tragjike, ku drejtësia e kërkuar nga një emigrant, dhuna, dëshpërimi dhe një ndërhyrje me pasoja fatale u ndërthurën në një ngjarje që as Shqipëria dhe as Greqia nuk duhet ta harrojnë.