Nga Bujar Qesja
DURRËS,26 maj 2026/Albania Express News/Ka fotografi që mbeten thjesht kujtime familjare dhe ka të tjera që shndërrohen në dokumente qytetarie. Kjo foto e vitit 1984, realizuar në ditëlindjen e Lutfi Shehut, është shumë më tepër sesa një çast mes miqsh. Ajo është një copëz historie e Durrësit qytetar, ku rreth një tavoline bashkohen gjashtë burra me emër, personalitet dhe kontribute të vyera për qytetin e tyre: Fatbardh Dedja, Agim Këlliçi, Lutfi Shehu, Sadik Sukaj, Sulejman Cërloj dhe Shpendi Topollaj.
Kur e sheh këtë fotografi pas 42 vitesh, krijohet ndjesia sikur përballë ke një brez që dinte të ruante dinjitetin, miqësinë dhe respektin reciprok. Burra që mbajtën detyra të rëndësishme në administratë, ushtri, arsim, kulturë, drejtësi dhe ekonomi, por që nuk e humbën kurrë thjeshtësinë dhe identitetin qytetar. Ishin njerëz të formuar, të edukuar me ndjenjën e përgjegjësisë dhe të shërbimit ndaj komunitetit.
Agim Këlliçi mbetet një nga figurat më të respektuara të administratës së Durrësit. I diplomuar në Institutin Ekonomik të Moskës, ai solli kulturën e ekonomistit serioz dhe të kuadrit të përgatitur. Pasi punoi në Komisionin e Planit të Shtetit, u emërua nënkryetar i Komitetit Ekzekutiv të KP të Rrethit të Durrësit.
Por Agimi nuk përfaqësonte vetëm veten. Ai vinte nga një familje e njohur durrsake, ku secili prej vëllezërve kishte lënë gjurmë në profesionin e tij. Hyseni si agronom, Fiqiriu si mjek i diplomuar në Hungari dhe drejtues i spitalit të Durrësit, ndërsa Fatbardhi si ekonomist me përgjegjësi në Albkontroll. Familja Këlliçi mbetet një shembull klasik i familjes qytetare që investoi te arsimi, kultura dhe puna.
Në të njëjtën tavolinë ndodhet edhe Lutfi Shehu, koloneli i qetë dhe korrekt, njeri i disiplinës dhe përgjegjësisë. Studimet e tij në Riga të Letonisë për artileri bregdetare flasin për nivelin e lartë të përgatitjes profesionale. Në atë kohë mbante detyrën e Shefit të Mbrojtjes Civile të Rrethit të Durrësit, një funksion me përgjegjësi të madhe.
Por përtej uniformës dhe gradave, Lutfiu njihej si njeri komunikues, mikpritës dhe shumë i respektuar në rrethin shoqëror. Vetë kjo ditëlindje, ku kishte mbledhur pranë vetes miqtë e hershëm, tregon vlerën që ai i jepte shoqërisë së pastër dhe lidhjeve njerëzore.
Fatbardh Dedja përfaqësonte një tjetër dimension të Durrësit intelektual. I diplomuar për gjuhën kineze në Pekin, ai ishte ndër njerëzit e rrallë të atij brezi me horizont kulturor ndërkombëtar. Punoi për vite në ambasadën shqiptare në Kinë dhe më pas drejtoi Interklubin, institucion me rëndësi në jetën kulturore dhe turistike të qytetit.
Elegant, i kulturuar dhe me komunikim qytetar, Fatbardhi mbeti një nga ata njerëz që impononin respekt pa pasur nevojë për zë të lartë apo autoritet të shtirur.
Sulejman Cërloj mbetet figura e mësuesit të përkushtuar dhe intelektualit të heshtur. Matematikani që dha mësim në Gramsh dhe Sukth, por edhe korrespondenti i Televizionit Shqiptar për Durrësin, ishte njeri i fjalës së matur dhe i raportimit të ndershëm.
Ai i përkiste atij brezi mësuesish që edukonin jo vetëm me librin, por edhe me shembullin personal. Nxënësit dhe kolegët e kujtojnë si njeri korrekt, serioz dhe me kulturë të gjerë shoqërore.
Në këtë foto bie në sy edhe Shpendi Topollaj, një personalitet shumëplanësh. Oficer me formim ushtarak, më pas jurist, noter dhe nëpunës në Gjykatën e Durrësit, ai arriti të ndërthurë disiplinën e profesionit me botën e letërsisë. Njihet gjerësisht si shkrimtar me mbi 80 libra të botuar, shembull i intelektualit që nuk reshti së krijuari dhe së kontribuuari në jetën kulturore të qytetit dhe të vendit.
Mes tyre ndodhet edhe Sadik Sukaj, i vetmi që nuk jeton më. Ish-komisar vapori dhe drejtues i Kooperativës Bujqësore të Kryevidhit, ai kujtohet si njeri i drejtë, punëtor dhe i lidhur fort me njerëzit e zakonshëm. Vëllai i tij, Bajram Sukaj, mbetet specialist i njohur i blegtorisë. Figura të tilla nuk maten me poste, por me respektin që lënë pas.
Kjo fotografi ka vlerën e një mesazhi të madh qytetar. Ajo na kujton se një brez i tërë durrsakësh, pavarësisht sistemit ku jetuan dhe punuan, arritën të ruajnë ndershmërinë, etikën dhe krenarinë njerëzore. Ishin njerëz që nuk e përdorën detyrën për përfitime personale, por si mundësi për të shërbyer. Pikërisht për këtë arsye edhe sot emrat e tyre përmenden me respekt.
Në kohët që jetojmë, kur shpesh vlerat ngatërrohen me zhurmën dhe dukjen, kjo foto sjell një model tjetër: atë të njerëzve të qetë, të kulturuar, të përkushtuar dhe të besueshëm. Miqësia e tyre nuk ishte formale. Ishte miqësi e provuar në vite, në punë, në jetën shoqërore dhe në respektin reciprok.
Durrësi ka pasur gjithmonë fatin të nxjerrë njerëz me personalitet. Këta gjashtë burra janë pjesë e atij identiteti qytetar që e bëri këtë qytet të nderuar. Brezi i sotëm duhet të ndihet krenar që vjen pas njerëzve të tillë. Sepse koha kalon, sistemet ndryshojnë, postet harrohen, por qytetaria, ndershmëria dhe emri i mirë mbeten përjetë.