Nga BUJAR QESJA , Mjeshtër i Madh
VOSKOPOJË .12 gusht 2026/Albania Express News/-Voskopoja ka një mënyrë të veçantë për të pritur njerëzit. Të tërheq me ajrin e pastër, gjelbërimin e pishave, qetësinë e malit dhe atë atmosferë të rrallë që të largon nga zhurma e qyteteve. Në këtë vend, njeriu duket sikur ka më shumë kohë për të dëgjuar, për të parë dhe për të shijuar.
Por në ditët e bukura të gushtit, natyra nuk është e vetmja pasuri që mund t’u ofrohet pushuesve. Voskopoja mund të bëhet edhe një hapësirë ku arti, muzika dhe energjia e të rinjve i japin një tjetër dimension qëndrimit në këtë destinacion të njohur turistik e kulturor.
Pikërisht në këtë atmosferë u zhvillua koncerti i grupit artistik TRIOVOX, një formacion i vogël për nga numri i pjesëmarrësve, por i madh për nga dëshira, pasioni dhe serioziteti artistik.
Grupi nga Durrësi përbëhet nga dy violinistë të rinj, Hera Qesja dhe Enea Gjymyshka, ndërsa pjesë e programit ishte edhe Elodi Qesja, vetëm gjashtë vjeçe, e cila përmes kërcimit i dha veprimtarisë një dimension të veçantë skenik.
Koncerti solli muzikë harqesh dhe një repertor me vepra të kompozitorëve vendas dhe të huaj. Por ajo që tërhoqi më shumë vëmendjen nuk ishte vetëm repertori i zgjedhur. Ishte ecuria artistike e dy violinistëve të rinj, siguria që ata po fitojnë në instrument, përballja me vepra me shkallë të ndryshme vështirësie dhe, mbi të gjitha, dëshira e tyre për të zgjeruar vazhdimisht njohuritë.
Nëse koncerti i mëparshëm i TRIOVOX-it ishte një dëshmi e talentit dhe dëshirës për të interpretuar, kjo dalje e radhës përcolli një tjetër mesazh: TRIOVOX po ecën përpara.
Dhe pikërisht kjo është një nga gjërat më të bukura që mund të vërehet te fëmijët që merren me art. Talenti duhet të shoqërohet me punë, dëshira me disiplinë dhe të dyja kanë nevojë për një mësues që di t’i orientojë drejt rrugës së duhur.
Në formimin e dy violinistëve të rinj qëndron puna e pedagoges së violinës Brikena Sota, mësuese në Shkollën e Mesme Artistike “Jan Kukuzeli” në Durrës. Me profesionalizëm dhe përkushtim, ajo ka ndjekur zhvillimin artistik të Herës dhe Eneas, duke ndihmuar që talenti i tyre të mos mbetet thjesht një prirje natyrore, por të shndërrohet gradualisht në aftësi të konsoliduara muzikore.
Violina është një instrument që kërkon durim, përqendrim, përsëritje dhe punë të vazhdueshme. Për këtë arsye, siguria e treguar gjatë interpretimit është edhe një tregues i punës së bërë në këtë rrugëtim artistik.
Kur tingulli i violinës takohet me natyrën
Hera dhe Enea janë ende të vegjël, por përmes skenës po mësojnë një nga gjërat më të rëndësishme të artit: të komunikojnë me publikun përmes muzikës.
Në Voskopojë ky komunikim mori një bukuri të veçantë.
Tingulli i violinës, i përhapur mes pishave dhe ajrit të freskët të malit, dukej sikur merrte një tjetër ngjyrë. Qetësia e pasdites dhe natyra përreth krijuan një lloj salle të hapur koncerti, ku pushuesit nuk ishin thjesht spektatorë të ulur përballë një skene, por pjesë e një atmosfere ku natyra dhe arti bashkëjetuan.
Kjo është një nga mundësitë që ofron Voskopoja si destinacion. Ajo nuk është vetëm një vend ku shkohet për klimën, ajrin e pastër dhe bukuritë natyrore. Është gjithashtu një hapësirë ku muzika, letërsia, piktura dhe traditat artistike mund t’u ofrohen pushuesve si pjesë e përvojës së tyre.
Një koncert i tillë ka edhe vlerë promovuese për Voskopojën. Promovimi i një destinacioni nuk bëhet vetëm përmes fotografive të bukura apo reklamave. Ai bëhet edhe duke treguar se çfarë mund të përjetojë një vizitor.
Një familje që vjen në Voskopojë dhe krahas natyrës gjen një koncert fëmijësh, një ekspozitë, një mbrëmje poetike apo një aktivitet tradicional, largohet me një përvojë më të plotë.
TRIOVOX sjell një tjetër ide për turizmin kulturor
TRIOVOX nuk solli vetëm muzikë. Solli edhe një ide: Voskopoja mund të jetë një skenë e bukur për artistët e rinj.
Entuziazmi i pushuesve e dëshmoi më së miri këtë.
Ana, Kostandina, Gea, Vasili, Elsa, Kristina, Kozmai, Elvisi, Enkelana, Ylli, Gerta, Indriti dhe të tjerë që ndoqën koncertin, e pritën me kënaqësi dhe optimizëm. Në fytyrat e tyre u pa ajo kënaqësi e veçantë që sjell arti kur vjen natyrshëm, pa ceremoni të tepërt dhe pranë njerëzve.
Një grup fëmijësh që luajnë violinë dhe një vogëlushe gjashtëvjeçare që kërcen mund të duken si një program modest. Por pikërisht këtu qëndron edhe bukuria.
Arti nuk ka gjithmonë nevojë për skena madhështore. Ndonjëherë mjafton një hapësirë e bukur, një publik i gatshëm për të dëgjuar dhe disa fëmijë që kanë punuar shumë për atë që po paraqesin.
Në këtë organizim meritë të veçantë ka edhe Edlira Gjymyshka, mësuese me përvojë e shkollës “Leonik Tomeo”, e cila ishte regjisore dhe moderatore e programit. Ajo e udhëhoqi koncertin me kujdes, duke i dhënë programit vijueshmëri dhe duke krijuar lidhjen e nevojshme mes interpretuesve dhe publikut.
Kështu, kjo treshe artistike krijoi një strukturë të veçantë: dy violina që sillnin muzikën dhe një kërcimtare e vogël që e përkthente emocionin në lëvizje.
Elodia, me moshën e saj gjashtëvjeçare, ishte edhe një kujtesë e bukur se dashuria për artin mund të nisë shumë herët.
Nga Durrësi në Voskopojë, një urë përmes artit
TRIOVOX është një grup i organizuar privatisht nga të rinj të Durrësit, çka e bën edhe më të rëndësishme përpjekjen e tyre.
Në një kohë kur fëmijët kanë shumë mënyra të tjera për të kaluar kohën, zgjedhja e një instrumenti muzikor, puna e përditshme dhe dalja përpara publikut përbëjnë një shkollë më vete.
Durrësi, qyteti nga vijnë këta artistë të rinj, ka një traditë të rëndësishme kulturore e muzikore. Kur kjo traditë udhëton jashtë qytetit dhe shfaqet në një mjedis me histori, identitet dhe traditë të veçantë si Voskopoja, krijohet një lidhje interesante kulturore mes dy hapësirave.
Durrësi sjell detin, qytetin dhe jetën urbane. Voskopoja sjell malin, pishat, ajrin dhe qetësinë. Muzika i bashkon.
Është kjo edhe një nga bukuritë e artit: ai nuk njeh kufij mes qyteteve.
Një violinë e vogël nga Durrësi mund të tingëllojë bukur në Voskopojë. Një fëmijë mund të bëhet urë mes dy vendeve. Një koncert i vogël mund të krijojë një kujtim të madh.
Dhe Voskopoja ka nevojë pikërisht për kujtime të tilla.
Në ditët e gushtit, kur pushuesit kërkojnë freskinë e malit dhe largimin nga temperaturat e qytetit, ajri i Voskopojës është një nga pasuritë më të çmuara. Por kur këtij ajri i shtohen tingujt e violinës, pushimi merr një tjetër dimension.
Mund të thuhet se ajri i Voskopojës shërben si klimë natyrore për trupin, ndërsa muzika si klimë shpirtërore për njeriun.
Një skenë për artistët e rinj
Koncerti i TRIOVOX-it është një dëshmi e vogël, por domethënëse, se një vend pushimi mund të jetë njëkohësisht edhe një vend takimi me artin.
Kjo mund të jetë një nga rrugët që duhet të ndiqen më shumë në të ardhmen. Gjatë sezonit veror mund të krijohen programe të vogla artistike ku të rinjtë e shkollave të muzikës, teatrit, baletit dhe arteve të tjera të kenë mundësi të shfaqin atë që mësojnë.
Për artistët e rinj, këto veprimtari do të ishin mundësi për të fituar përvojë skenike dhe për t’u përballur me publikun. Për pushuesit, do të ishin arsye të tjera për ta kujtuar Voskopojën jo vetëm për natyrën, por edhe për jetën e saj kulturore.
Në fund të koncertit mbeti një ndjesi e bukur. Nuk ishte vetëm kënaqësia që solli muzika, por edhe krenaria se pas saj qëndronin fëmijë nga Durrësi, të cilët po ndërtojnë me punë rrugën e tyre artistike.
Hera Qesja, Enea Gjymyshka dhe Elodi Qesja janë ende në fillimet e tyre.
Përpara kanë shumë për të mësuar, prova, skena dhe repertor. Por ajo që u pa në Voskopojë tregon se rruga ka nisur mirë.
Pas tyre janë mësues që besojnë te puna, familje që i mbështesin dhe një publik që di t’i duartrokasë.
Kjo është ndoshta fotografia më e bukur që mund të marrësh nga një pasdite artistike në Voskopojë: pishat që qëndrojnë të qeta, ajri i freskët që zbret nga mali, pushuesit që dëgjojnë dhe duart e vogla të fëmijëve që nxjerrin nga violinat tinguj të mëdhenj.
Voskopoja kësaj radhe nuk u dha pushuesve vetëm ajrin e saj.
U dha edhe muzikë.
Dhe muzika, siç ndodh me artin e mirë, largohet nga vendi ku interpretohet, por mbetet gjatë në kujtesën e atyre që e dëgjojnë.
TRIOVOX e bëri Voskopojën të tingëllojë edhe më bukur.
