TIRANË , 26 gusht 2026/Albania Express News/-Në historinë e futbollit shqiptar, familja Ballgjini zë një vend të veçantë. Shyqyri dhe Haxhi Ballgjini ishin dy vëllezër që u shndërruan në emra të rëndësishëm të futbollit shqiptar të viteve ’70 dhe ’80, duke luajtur për disa prej klubeve më të mëdha të vendit, duke u përballur edhe si kundërshtarë dhe, mbi të gjitha, duke shkruar një rekord historik me fanellën kuqezi.
Por pas kësaj historie sportive fshihet edhe një tjetër element me rëndësi për identitetin e familjes: origjina e familjes Ballgjini është nga Librazhdi. Edhe pse Shyqyri dhe Haxhi u lindën dhe u formuan si futbollistë në Durrës, rrënjët familjare të Ballgjinëve lidhen me trevën e Librazhdit, duke e bërë historinë e tyre një pasuri jo vetëm të futbollit durrsak, por edhe të trashëgimisë sportive të trevës së Librazhdit.
Dy vëllezërit nuk ishin thjesht pjesë e të njëjtit brez. Ata luajtën në klube prestigjioze, u përballën në ndeshje të mëdha, u bashkuan sërish te Lokomotiva e Durrësit dhe u bënë vëllezërit e parë që luajtën së bashku për Kombëtaren A të Shqipërisë.
Dy vëllezër, katër vite diferencë
Shyqyri Ballgjini, vëllai i madh, lindi në Durrës në vitin 1954, ndërsa Haxhiu në vitin 1958. Pavarësisht se jeta dhe karriera e tyre u lidhën ngushtë me Durrësin, rrënjët e familjes Ballgjini shkojnë në Librazhd, prej nga buron origjina familjare e kësaj dinastie sportive.
Të dy e lidhën fillimin dhe fundin e karrierës me Lokomotivën e Durrësit. Haxhiu e nisi futbollin që në moshën 10-11 vjeç te pionierët e Durrësit, nën drejtimin e Filip Xhait. Më pas kaloi te të rinjtë e Lokomotivës, ku punoi me trajnerë si Sul Maliqati dhe Petraq Ikonomi.
Në vitin 1975 u afrua me ekipin e parë dhe debutoi në një ndeshje të Kupës së gazetës “Sporti Popullor”, kundër Besës së Kavajës, më 31 dhjetor 1975.
Në atë kohë, edhe procedurat për federimin e futbollistëve ishin krejt ndryshe nga standardet e sotme. Lojtarët i nënshtroheshin testeve fizike, ndërsa përfshiheshin prova në distanca të ndryshme, stafetë dhe testime të rezistencës aerobike.
Shyqyri Ballgjini, goleadori i Dinamos
Shyqyri Ballgjini ishte sulmues dhe pjesën më të rëndësishme të karrierës e ndërtoi te Dinamo e Tiranës. Ai luajti për klubin kryeqytetas në periudhën 1973-1978, më pas për Vllazninë në sezonin 1978-79, për t’u rikthyer sërish te Dinamo deri në vitin 1984.
Shifrat e tij flasin qartë për peshën që kishte në futbollin shqiptar të asaj kohe. Ballgjini shënoi më shumë se 100 gola në kampionat dhe mbi 50 gola në Kupën e Republikës, duke u renditur ndër sulmuesit më produktivë të brezit.
Te Dinamo ai u bë pjesë e një prej tresheve sulmuese më të njohura të futbollit shqiptar: Vasillaq Zëri – Shyqyri Ballgjini – Ilir Përnaska.
Kjo treshe mbeti një nga simbolet e futbollit ofensiv të Dinamos. Së bashku, ata zhvilluan qindra ndeshje dhe shënuan një numër të jashtëzakonshëm golash.
Shyqyri Ballgjini u vlerësua më pas edhe me titullin “Legjendë e futbollit shqiptar” dhe është përfshirë në listat e futbollistëve më të mirë shqiptarë të të gjitha kohërave.
Haxhi Ballgjini, mesfushori që vraponte pa pushim
Ndryshe nga vëllai i madh, Haxhiu ishte një mesfushor tipik pune. Ai njihej për forcën fizike, rezistencën dhe aftësinë për të mbuluar hapësira të mëdha në fushë.
Bashkëkohësit e kanë përshkruar si një futbollist që nuk ndalonte së vrapuari gjatë 90 minutave, duke kontribuar si në fazën sulmuese, ashtu edhe në atë mbrojtëse.
Karriera e tij u lidh me disa prej klubeve më të rëndësishme shqiptare, përfshirë Dinamon, Partizanin, Vllazninë dhe Lokomotivën e Durrësit.
Shërbimi ushtarak ishte gjithashtu një faktor i rëndësishëm në lëvizjen e tij drejt Partizanit, siç ndodhte shpesh me futbollistët e asaj periudhe. Në këtë klub ai shërbeu për rreth 27 muaj.
Dy vëllezër, por edhe kundërshtarë
Një prej episodeve më interesante të historisë së Ballgjinëve ishte periudha kur dy vëllezërit luanin kundër njëri-tjetrit.
Shyqyri ishte pjesë e Dinamos, ndërsa Haxhiu luante për Partizanin. Në shtëpi ishin vëllezër, por në fushë ishin kundërshtarë të drejtpërdrejtë.
Një prej episodeve të rrëfyera prej tyre lidhet pikërisht me një ndeshje Dinamo-Partizani. Shyqyri kishte kaluar disa kundërshtarë kur u rrëzua pas një ndërhyrjeje të fortë. Kur u ngrit i irrituar, kuptoi se lojtari që kishte ndërhyrë ishte pikërisht vëllai i tij, Haxhiu.
Në shtëpi, prindërit e tyre e ndoqën ndeshjen në televizor. Reagimi i babait ishte i menjëhershëm, ndërsa nëna kujtonte me humor se “i madhi duhet t’i hapë rrugë të voglit”.
Historia e tyre tregon më së miri se si futbolli mund të krijojë një paradoks të bukur: në fushë rivalë, jashtë saj vëllezër.
Rikthimi te Lokomotiva dhe goli historik i dy vëllezërve
Pas vitit 1982, rrugët e tyre u bashkuan përsëri. Të dy u aktivizuan me Lokomotivën e Durrësit, klubin ku kishin nisur rrugëtimin.
Në sezonin 1982-83 ndodhi një prej episodeve më simbolike të karrierës së tyre.
Lokomotiva u përball me Dinamon në “Qemal Stafa”. Dinamo ishte ish-klubi i Shyqyri Ballgjinit, por këtë herë ai ishte në krahun e Durrësit.
Në një aksion, Shyqyriu goditi portën. Portieri Luarasi e priti topin, por në vazhdim Haxhi Ballgjini shënoi golin e vetëm të ndeshjes.
Dy vëllezër realizuan kështu një kombinim të rrallë: i madhi krijoi aksionin, i vogli e përfundoi me gol.
Kombëtarja, rekordi që i bëri të pavdekshëm
Kapitulli më i rëndësishëm i historisë së Ballgjinëve erdhi me fanellën kuqezi.
Haxhi Ballgjini kishte një eksperiencë më të gjatë me Kombëtaren A, duke regjistruar 15 ndeshje dhe një gol në periudhën 1976-1985. Ai kishte qenë gjithashtu pjesë e ekipit Shpresa.
Shyqyri debutoi me Shqipërinë në vitin 1981, në eliminatoret e Botërorit kundër Gjermanisë Perëndimore. Ai regjistroi dy ndeshje me Kombëtaren A.
Dhe më 2 shtator 1981, në Helsinki, ndodhi ajo që do ta vendoste përgjithmonë familjen Ballgjini në historinë e futbollit shqiptar.
Në ndeshjen Finlandë-Shqipëri, në formacionin kuqezi ishin njëkohësisht Shyqyri dhe Haxhi Ballgjini.
Dy vëllezër, me të njëjtin mbiemër, me të njëjtën fanellë dhe në të njëjtën fushë.
Shqipëria e humbi ndeshjen 2-1, por ajo ditë mbeti historike. Ballgjinët u bënë vëllezërit e parë që luajtën së bashku për Kombëtaren A të Shqipërisë.
Një rekord që i dha historisë së tyre një dimension përtej karrierave individuale.
Një familje me rrënjë në Librazhd
Përtej golave, trofeve dhe rekordeve, historia e Ballgjinëve ka edhe një rëndësi të veçantë për Librazhdin.
Familja Ballgjini ka origjinë nga Librazhdi, ndërsa Shyqyri dhe Haxhi u lindën dhe u formuan sportivisht në Durrës. Kjo ndërthurje mes rrënjëve librazhdase dhe identitetit sportiv durrsak e bën historinë e tyre edhe më interesante.
Në një kohë kur futbolli shqiptar po formonte emrat e tij më të mëdhenj, një familje me rrënjë nga Librazhdi do të nxirrte dy futbollistë që do të luanin në Dinamo, Partizani, Vllazni dhe Lokomotivë, por edhe në Kombëtaren Shqiptare.
Trofeu i Ballkanit
Në vitin 1978, historia e dy vëllezërve u pasurua edhe me një tjetër kapitull të rëndësishëm: Kupën e Ballkanit.
Shyqyri dhe Haxhi ishin pjesë e përfaqësimit shqiptar në këtë kompeticion. Shyqyriu mbante edhe shiritin e kapitenit, ndërsa Haxhiu ishte pjesë e ekipit përfaqësues.
Trofeu ishte një prej sukseseve ndërkombëtare të futbollit shqiptar të asaj periudhe.
Pengu i Shyqyri Ballgjinit
Shyqyri Ballgjini ka folur në intervista edhe për mundësitë që futbolli shqiptar i asaj kohe nuk mundi t’i shfrytëzonte.
Dinamo e viteve 1976-78 ishte një skuadër jashtëzakonisht konkurruese, me një repart sulmues që shënonte rregullisht. Por realiteti sportiv dhe politik i Shqipërisë së asaj kohe kufizonte pjesëmarrjen e klubeve shqiptare në kompeticionet europiane.
Për një brez futbollistësh me cilësi të jashtëzakonshme, kjo mbeti një prej pengjeve më të mëdha.
Shyqyriu ka vlerësuar vazhdimisht edhe Panajot Panon, të cilin e konsideronte ndër futbollistët më të mëdhenj shqiptarë.
Nga futbollist në trajner
Pas përfundimit të karrierës si futbollist, Haxhi Ballgjini vazhdoi të kontribuonte në futboll, këtë herë nga pankina.
Në sezonin 1993-94, ai drejtoi Teutën drejt titullit të parë kampion në historinë e klubit.
Më 23 prill 1994, Teuta mposhti Vllazninë 1-0 dhe siguroi matematikisht titullin kampion.
Kështu, Haxhi Ballgjini u bë pjesë e një tjetër faqeje historike të futbollit durrsak, duke kontribuar në suksesin më të madh të klubit në atë periudhë.
Një histori që lidh Librazhdin me Durrësin dhe Kombëtaren
Historia e Shyqyri dhe Haxhi Ballgjinit është shumë më tepër se historia e dy futbollistëve.
Është historia e një familjeje me origjinë nga Librazhdi, e cila u bë pjesë e elitës së futbollit durrsak dhe shqiptar.
Është historia e dy vëllezërve që luajtën kundër njëri-tjetrit në ndeshjet më të forta të kampionatit, që u bashkuan sërish te Lokomotiva, që fituan trofe dhe që më 2 shtator 1981 shkruan emrat e tyre në historinë e Kombëtares.
Shyqyri, goleadori i Dinamos dhe pjesë e “treshes së artë” të klubit kryeqytetas.
Haxhiu, mesfushori i palodhur, futbollisti i Dinamos, Partizanit, Vllaznisë e Lokomotivës dhe më pas trajneri që i dha Teutës titullin e parë kampion.
Dhe mbi të gjitha, dy vëllezër që e çuan mbiemrin Ballgjini nga rrënjët e familjes në Librazhd, në historinë e madhe të futbollit shqiptar.
Një histori familjare, sportive dhe njerëzore që meriton të kujtohet jo vetëm në Durrës, por edhe në trevën e Librazhdit, prej nga burojnë rrënjët e kësaj familjeje të veçantë të futbollit shqiptar.