FOTO / Nga e majta në të djathtë: Vangjel Heba, Qemal Vogli, Bujar Qesja dhe Haxhi Taga.
Viti 2000, me rastin e 100-vjetorit të themelimit të klubit gjerman Bayern München.
Një takim i veçantë mes futbollit, artit, diplomacisë dhe kujtesës durrsake. Një fotografi e vitit 2000 që rikthen në vëmendje katër figura me histori të veçanta jetësore.
NGA BUJAR QESJA / Mjeshtër i Madh
Ka fotografi që nuk kanë nevojë për shumë fjalë. Mjafton t’i shohësh pas shumë vitesh për të kuptuar se brenda tyre është ruajtur një copëz e çmuar historie. E tillë është edhe kjo fotografi e vitit 2000, realizuar në kuadër të aktiviteteve kushtuar 100-vjetorit të themelimit të klubit të famshëm gjerman Bayern München.
Në një kuadër të vetëm janë bashkuar katër personalitete, që vijnë nga fusha të ndryshme të jetës: futbolli, arti, diplomacia dhe gazetaria. Katër njerëz me rrugëtime të veçanta, të lidhur nga një moment që sot, 26 vite më vonë, merr edhe më shumë vlerë historike e njerëzore.
Nga e majta në të djathtë shfaqen Vangjel Heba, aktor dhe regjisor i njohur i teatrit durrsak “Aleksandër Moisiu”; Qemal Vogli, portieri legjendar i futbollit shqiptar; Bujar Qesja, gazetar dhe publicist, i përkushtuar në dokumentimin e historisë sportive; dhe Haxhi Taga, diplomat me origjinë nga Kruja, i lidhur edhe me jetën e Durrësit.
Një shekull histori e Bayern München
I themeluar më 27 shkurt 1900, Bayern München mbushi një shekull jetë në vitin 2000, duke festuar historinë e një prej klubeve më të mëdha të futbollit botëror. Një përvjetor që kapërceu kufijtë e Gjermanisë dhe u kthye në ngjarje për miliona admirues të këtij sporti.
Në këtë atmosferë përkujtimi dhe kremtimi u përfshi edhe shoqata “Gerd Müller”, me kryetar Abdulla Kujofsa, duke nderuar historinë e klubit bavarez dhe figurat që kanë ndërtuar legjendën e tij, mes të cilëve spikati gjithmonë sulmuesi i jashtëzakonshëm Gerd Müller.
Katër personalitete, katër histori të veçanta
Qemal Vogli mbetet një nga emrat e veçantë të futbollit shqiptar. Portieri që u afirmua fillimisht në Kavajë e Durrës, për të vijuar më pas karrierën te Dinamo dhe përfaqësuesja kombëtare, mbart edhe një histori të dhimbshme njerëzore. Në vitin 1956, pas arratisjes gjatë një turneu me Dinamon në Gjermaninë Lindore, ai u arrestua pas kthimit në Shqipëri dhe u dënua me 15 vite burg, duke vuajtur rreth pesë prej tyre. Një jetë ku talenti sportiv u ndërthur me dramën e një periudhe të vështirë historike.
Vangjel Heba përfaqëson një tjetër dimension të identitetit durrsak. Aktor dhe regjisor, me titullin “Artist i Merituar”, ai i kushtoi një pjesë të rëndësishme të jetës skenës së teatrit “Aleksandër Moisiu”. Me interpretimet dhe përkushtimin e tij la gjurmë në artin skenik dhe kinematografinë shqiptare. Në rininë e hershme ishte edhe përfaqësues i Lokomotivës në sportin e notit.
Haxhi Taga, diplomati me origjinë nga Kruja, sjell në këtë fotografi botën e marrëdhënieve ndërkombëtare dhe përvojave diplomatike. Gjatë shërbimit të tij në Paris, ai u përfshi edhe në një episod të veçantë historik, duke shoqëruar drejt Shqipërisë trupin e pajetë të Hysni Kapos, i cili kishte ndërruar jetë në Francë.
Ndërsa për autorin e këtyre radhëve, Bujar Qesja, kjo fotografi është edhe një dëshmi e lidhjes së gjatë me gazetarinë, sportin dhe njerëzit që kanë ndërtuar historinë e tij. Dokumentimi i figurave, ruajtja e fotografive dhe rikthimi i ngjarjeve të së kaluarës nuk janë thjesht akte nostalgjie, por një detyrim ndaj kujtesës kolektive.
Fotografia si dokument i kujtesës
Është pikërisht kjo që e bën të veçantë këtë fotografi. Katër njerëz, katër botë të ndryshme, por një kujtim i përbashkët. Njëri i dha emër portës së futbollit, tjetri skenës teatrore, i treti shërbimit diplomatik dhe i katërti gazetarisë e dokumentimit të historisë sportive.
Njëqindvjetori i Bayern München është tashmë pjesë e historisë. Kanë kaluar edhe 26 vite nga ai takim, por fotografia vazhdon të flasë. Ajo rikthen njerëzit, ngjarjet dhe emocionet, duke dëshmuar se koha mund të largojë çastet, por nuk mund ta fshijë domosdoshmërisht kujtesën.
Kur katër personalitete me histori të tilla bashkohen në një kuadër, fotografia pushon së qeni thjesht një imazh. Ajo bëhet dokument, dëshmi dhe trashëgimi për brezat që vijnë.