Nga rrugicat e Tiranës te stadiumet e Bukureshtit, historia e një prej futbollistëve më të mëdhenj shqiptarë: kampion në Shqipëri e Rumani, kapiten i kuqezinjve dhe legjendë e Dinamos së Bukureshtit
TIRANË , 27 gusht 2026/Albania Express News/-Ka futbollistë që mbeten në histori për trofetë që fitojnë. Ka të tjerë që kujtohen për golat, fanellën e kombëtares apo për një ndeshje të paharrueshme. Por ka edhe nga ata që arrijnë të kapërcejnë kufijtë e një vendi dhe të bëhen pjesë e historisë së futbollit të një tjetër kombi.
Sulejman Demollari është padyshim një prej tyre.
I lindur në Tiranë më 15 maj 1964, Demollari u shfaq shumë herët si një talent i jashtëzakonshëm. Nga futbolli i lagjes dhe klasat sportive të shkollës “Alqi Kondi”, sot “Pjetër Budi”, rrugëtimi i tij do ta çonte te Dinamo e Tiranës, te kombëtarja shqiptare dhe më pas në një nga aventurat më të suksesshme të një futbollisti shqiptar jashtë vendit.
Në Bukuresht ai nuk ishte thjesht një shqiptar që luante futboll. Ai u bë “Demo”, një emër i dashur nga tifozët e Dinamos, protagonist i derbit me Steauan dhe një prej futbollistëve të huaj më të respektuar të kampionatit rumun.
Nga talent i ri te ylli i Dinamos
Demollari ishte vetëm 15 vjeç kur u afrua me ekipin e parë të Dinamos. Në një skuadër ku konkurrenca ishte e fortë dhe ku luanin disa prej emrave më të njohur të futbollit shqiptar, talenti i tij nuk mund të fshihej.
Debutimi në nivelet e larta erdhi në fillim të viteve ’80 dhe shumë shpejt ai u shndërrua në një nga lojtarët kryesorë të klubit kryeqytetas.
Në vitin 1983, kur ishte ende shumë i ri, u shpall “Lojtari i Vitit” nga gazeta “Sporti Popullor”. Nuk do të ishte një sukses i vetëm. Demollari do ta fitonte këtë vlerësim edhe në vitet 1985, 1991, 1992, 1993 dhe 1994.
Gjashtë herë “Lojtari i Vitit”.
Një statistikë që flet vetë për ndikimin që pati ai në futbollin shqiptar të asaj periudhe.
Trofetë me Dinamon e Tiranës
Me Dinamon, Demollari ndërtoi një nga kapitujt më të rëndësishëm të karrierës së tij.
Ai fitoi dy tituj kampionë të Shqipërisë, në sezonet 1985-86 dhe 1989-90, ndërsa koleksionit të tij i shtoi edhe Kupën e Shqipërisë dhe Superkupën e Shqipërisë.
Por Demollari nuk ishte një futbollist që shkëlqente vetëm në kampionatin vendas.
Në arenën europiane, ai u përball me disa prej skuadrave më të forta të kontinentit, duke luajtur në Kupën UEFA, Kupën e Kampionëve dhe Kupën e Kupave.
Në edicionin 1989-90 të Kupës së Kupave, ai shënoi dy gola ndaj Chernomorets Burgas, duke ndihmuar Dinamon të siguronte kualifikimin me rezultatin e përgjithshëm 5-3.
Ishte periudha kur emri i tij po fitonte gjithnjë e më shumë peshë.
Një lider i kuqezinjve
Paralelisht me sukseset në klub, Demollari u bë një nga figurat kryesore të kombëtares shqiptare.
Ai kishte kaluar më parë në ekipet e moshave dhe me Shqipërinë U-21 ishte pjesë e një brezi që arriti një rezultat historik.
Në eliminatoret e Europianit U-21 të vitit 1984, Shqipëria u rendit përpara Gjermanisë Perëndimore në grup. Në përballjen mes dy skuadrave, Demollari shënoi në barazimin 1-1.
Kuqezinjtë arritën deri në çerekfinale, ku u eliminuan nga Italia.
Në kombëtaren A, Demollari debutoi më 27 prill 1983, në sfidën ndaj Irlandës së Veriut.
Për Shqipërinë luajti deri në vitin 1995, duke regjistruar 45 ndeshje dhe një gol, ndërsa në 18 takime mbajti shiritin e kapitenit.
Goli i tij i vetëm me fanellën kuqezi erdhi më 14 prill 1993, në Vilnius, ndaj Lituanisë, në eliminatoret e Botërorit 1994.
Transferimi që ndryshoi përmasat e karrierës
Rënia e komunizmit solli edhe një mundësi të re për futbollistët shqiptarë: dyert e futbollit europian nisën të hapeshin.
Në vitin 1991, Demollari u transferua te Dinamo e Bukureshtit.
Ishte një lëvizje që do t’i ndryshonte përgjithmonë përmasat e karrierës.
Trajneri Florin Halagian e kishte vënë re shqiptarin gjatë një ndeshjeje të Shqipërisë U-21 kundër Gjermanisë Perëndimore, ndërsa e njihte edhe nga përballjet europiane të Dinamos së Tiranës.
Demollari nuk kishte nevojë për kohë për t’u përshtatur.
Më 25 gusht 1991, në debutimin e tij në kampionatin rumun, Dinamo e Bukureshtit fitoi 6-0 ndaj Petrolul Ploiești.
Demollari?
Dy gola në debutim.
Një hyrje spektakolare që i dha menjëherë sinjalin futbollit rumun se shqiptari nuk kishte ardhur për të qenë një emër dekorativ.
“Dobri i Shqipërisë”
Performancat e tij bënë që mediat rumune të nisnin ta trajtonin me një respekt të veçantë.
“Sporturilor” e pagëzoi me një krahasim domethënës: “Dobri i Shqipërisë”, duke e vendosur pranë një prej figurave më të mëdha të futbollit rumun.
Por momenti që do ta kthente Demollarin në një figurë të dashur për tifozët e Dinamos do të vinte pak javë më vonë.
Heroi i derbit Dinamo-Steaua
Më 6 tetor 1991, Dinamo e Bukureshtit u përball me Steauan në një nga derbit më të mëdhenj të futbollit rumun.
Ndeshja përfundoi 1-0.
Golin e fitores e shënoi shqiptari.
Sulejman Demollari nga pika e bardhë.
Ai hyri në histori si futbollisti i parë i huaj që luajti në derbin Dinamo-Steaua dhe i pari i huaj që shënoi në këtë përballje.
Për tifozët e Dinamos, kjo ishte më shumë se një gol.
Ishte lindja e një idhulli.
Në tribuna dëgjohej thirrja:
“Demollari omoară militarii!”
Një refren i tifozëve që e shndërroi shqiptarin në një prej protagonistëve të rivalitetit historik me Steauan.
Kampion i Rumanisë pa humbur asnjë ndeshje
Sezoni 1991-92 do të bëhej një nga kulmet e karrierës së Demollarit.
Dinamo e Bukureshtit fitoi kampionatin rumun me një rekord mbresëlënës: 21 fitore dhe 13 barazime në 34 ndeshje, pa asnjë humbje.
Ekipi e mbylli sezonin shtatë pikë përpara Steauas.
Demollari ishte një nga protagonistët kryesorë të këtij suksesi.
Në sezonin e tij të parë realizoi 18 gola në 30 ndeshje kampionati, duke u renditur golashënuesi i dytë më i mirë i Dinamos.
Në Kupën UEFA, Dinamo eliminoi Sporting Lisbonën, ku luante edhe një emër që më vonë do të bëhej legjendë botërore: Luis Figo.
Një sezon më pas, Demollari shënoi edhe në eliminimin e Kuusysi Lahti në turin e parë të Champions League 1992-93. Më pas Dinamo u përball me Marseille, skuadrën që do të vazhdonte rrugëtimin deri te fitimi i trofeut.
100 ndeshje, 36 gola dhe vetëm një karton i verdhë
Në aventurën e tij në kampionatin rumun, Demollari regjistroi rreth 100 ndeshje dhe 36 gola.
Burimet statistikore ndryshojnë në numërimin e paraqitjeve, me disa që e regjistrojnë me 99 ndeshje, por historia e klubit dhe burime të tjera rumune japin shifrën e 100 takimeve.
Një tjetër statistikë është edhe më domethënëse.Në rreth 100 ndeshje kampionati, Demollari mori vetëm një karton të verdhë.
Një tregues i qartë i profilit të tij teknik dhe mënyrës elegante se si e interpretonte futbollin.Ai ishte një futbollist që luante me teknikë, inteligjencë dhe personalitet.
Nga “i huaji” te “Demo”, idhulli i tifozëveAjo që e bëri Demollarin të veçantë në Bukuresht nuk ishin vetëm golat dhe trofetë.
Ishte edhe marrëdhënia me tifozët.Sipas mediave rumune, shqiptari i ftonte tifozët e Dinamos në shtëpinë e tij për darkë dhe ruajti lidhjet me ta edhe shumë vite pasi u largua nga klubi.
Kjo lidhje nuk u shua me kalimin e kohës.Edhe dekada më vonë, rikthimet e tij në Rumani janë shoqëruar me emocione, takime me ish-shokët e skuadrës dhe pritje të ngrohta nga tifozët.
Në një prej rikthimeve të tij, Demollari ka treguar edhe për lidhjen e veçantë familjare me Rumaninë, duke përmendur faktin se ka një vajzë të lindur atje dhe se ndihet “gjysmë rumun”.
Një fjali që tregon më shumë se çdo statistikë për vendin që zuri Rumania në jetën e tij.
Greqia, Hungaria dhe fundi i karrierës
Pas Dinamos së Bukureshtit, Demollari vijoi karrierën në Greqi te Panionios, ku punoi nën drejtimin e trajnerit të njohur Emerich Jenei.
Më pas kaloi në Hungari te Győri ETO.Debutoi në mars 1996 dhe shënoi golin e tij të vetëm në kampionatin hungarez në fitoren 3-2 ndaj Csepelit.
Karriera si futbollist u mbyll në vitin 1997.Por historia e tij në futboll nuk kishte përfunduar.
Thjesht po ndryshonte roli.Nga magjistari në fushë te trajneri i kombëtaresPas përfundimit të karrierës si futbollist, Demollari iu përkushtua profesionit të trajnerit.
Në vitin 2001 mori drejtimin e kombëtares shqiptare, në një periudhë aspak të lehtë për kuqezinjtë.
Fushata kualifikuese e Botërorit 2002 ishte dëmtuar rëndë dhe Shqipëria kishte humbur pesë nga gjashtë ndeshjet e para.
Debutimi i Demollarit në pankinë erdhi më 1 shtator 2001 ndaj Finlandës, ndërsa katër ditë më pas Shqipëria u përball me Anglinë.
Në total, ai drejtoi kombëtaren në 9 ndeshje, me bilancin një fitore, tre barazime dhe pesë humbje.
Fitorja e vetme erdhi më 27 mars 2002, në miqësoren ndaj Azerbajxhanit, të fituar 1-0.Mandati i tij në pankinën kuqezi përfundoi në prill 2002.
Një jetë e dytë në futboll
Pas kombëtares, Demollari vazhdoi punën si trajner në futbollin shqiptar, duke drejtuar Dinamon e Tiranës, Lushnjën dhe Shkumbinin, ndërsa pati edhe rikthime në klubet ku kishte punuar më parë.
Në vitin 2009 mori drejtimin e Shqipërisë U-15 dhe më pas u angazhua në strukturat e futbollit të moshave.Por lidhja me Dinamon e Bukureshtit nuk u ndërpre.
Nga viti 2011, ai punoi edhe si skaut i klubit rumun, duke i shërbyer një skuadre që tashmë ishte bërë pjesë e identitetit të tij profesional.
Një karrierë që kapërceu kufijtë.Palmarësi i Demollarit është i pasur: tituj kampionë, Kupa, Superkupa, ndeshje europiane, suksese me Dinamon e Bukureshtit dhe një karrierë ndërkombëtare që për dekadën e tij ishte e jashtëzakonshme.
Por rëndësia e tij nuk matet vetëm me trofetë.
Ai ishte pjesë e një brezi që luajti futboll në një Shqipëri ku transferimet jashtë vendit ishin pothuajse të pamendueshme. Dhe pikërisht në momentin kur dyert nisën të hapeshin, Demollari ishte ndër të parët që tregoi se një futbollist shqiptar mund të shkojë jashtë dhe jo vetëm të luajë, por të bëhet protagonist, kampion dhe idhull.
Në vitin 2018, Presidenti i Republikës Ilir Meta e nderoi me titullin “Mjeshtër i Madh”, në vlerësim të kontributit të tij në sportin shqiptar.
“Demo” që mbeti në zemrën e Bukureshtit
Ndoshta mënyra më e mirë për të kuptuar përmasën e Sulejman Demollarit nuk është të numërosh titujt.
Është të kujtosh se çfarë ndodhi në Bukuresht.Një futbollist shqiptar mbërriti në vitin 1991 në një kampionat të huaj. Në debutim shënoi dy gola. Pak javë më vonë vendosi derbin kundër Steauas.
Më pas fitoi kampionatin pa humbur asnjë ndeshje, shënoi 18 gola në sezonin e parë dhe u kthye në një prej emrave më të dashur të tifozëve të Dinamos.
Nga Sulejman Demollari, ai u bë thjesht “Demo”.
Dhe ky është ndoshta vlerësimi më i madh që mund të marrë një futbollist: të mos kujtohesh vetëm si një lojtar që kaloi në një klub, por si një emër që u bë pjesë e historisë së tij.
Nga rrugicat e Tiranës te netët e mëdha të Bukureshtit, Sulejman Demollari ndërtoi një histori që e kapërceu futbollin shqiptar. Ai nuk shkoi thjesht në Rumani për të luajtur futboll. Shkoi dhe la gjurmë.
Një shqiptar që u bë kampion. Një kapiten që u bë simbol. Një “magjistar” që në Bukuresht u kthye në legjendë.