Një nga figurat më përfaqësuese të shpirtit artistik të Labërisë, rapsodi dhe krijuesi i njohur Tomor Lelo, festoi 65-vjetorin e lindjes në një atmosferë të rrallë festive dhe emocionale, ku u bashkuan zëra, tradita dhe kujtime nga e gjithë hapësira e polifonisë shqiptare.
Në një ceremoni të zhvilluar në ambientet e “Agrobiznes Bylis” në Hekal, ngjarja mori përmasa të një feste të vërtetë kombëtare, ku morën pjesë artistë, studiues, përfaqësues të kulturës dhe dashamirës të këngës labe nga Labëria, Gjirokastra, Bregdeti dhe Vlora.
I pranishëm në këtë aktivitet ishte edhe gazetari dhe analisti i njohur Aleksandër Çipa, i cili përmes një rrëfimi të ndjerë dhe plot simbolikë solli jo vetëm emocionet personale, por edhe peshën kulturore që mbart figura e Tomor Lelos në trashëgiminë shqiptare.
Në fjalën e tij, Çipa e cilësoi Lelon si një “bard tipik të Labërisë”, një talent të rrallë që, sipas tij, mishëron atë që studiuesi Moikom Zeqo e përkufizonte si fuqinë e individit për të përfaqësuar imazhin e një kombi të tërë. Ai e krahasoi gjithashtu me një figurë të traditës si Ali Shereti, për aftësinë unike për të vargëzuar histori dhe jetë njerëzish me mjeshtëri të rrallë.
Kulmi i ceremonisë ishte momenti kur në emër të Qendrës Muzeu i Fjalës “Lefter Çipa”, Aleksandër Çipa i dorëzoi Tomor Lelos “Medaljen e Nderit”, me motivacionin domethënës: “Ylli i Fosforinës Vënçe Shqiptare”, një vlerësim që përforcon rolin e tij si një nga zërat më të fuqishëm të polifonisë labe.
Kremtimi u shndërrua në një festë të madhe të këngës tradicionale, ku morën pjesë grupe të njohura si “Bilbili”, “Parua e Bënçës”, si dhe formacione nga Saranda dhe Delvina, duke sjellë në një skenë të vetme pasurinë e jashtëzakonshme të iso-polifonisë shqiptare.
Mes të pranishmëve spikati edhe figura e Petrit Ruka përmes përmendjes simbolike të “Baba Mikeli të Turanit”, si dhe ndikimi i poetit Xhevahir Spahiu, vargjet e të cilit u rikujtuan gjatë rrugëtimit drejt festës.
Ngjarja nuk ishte thjesht një ditëlindje, por një homazh i gjallë për traditën, identitetin dhe shpirtin e Labërisë. Në fund, si një refren që mbeti në mendjen e të gjithëve, u rikthyen vargjet simbolike të trashëgimisë labe:
“Lart në Labëri, në viset e larta/
Po t’u pi dollia, kënga të vjen mbrapa!”
Një mesazh i qartë për jetëgjatësinë e artit dhe figurave si Tomor Lelo, që vijojnë të mbajnë gjallë një nga thesaret më të çmuara të kulturës shqiptare.