Presidenti francez Emmanuel Macron ka pranuar sot dorëheqjen e kryeministrit Sebastien Lecornu, duke e zhytur Francën edhe më tej në një periudhë të pasigurisë dhe bllokimit politik. Lajmi është konfirmuar nga presidenca franceze (Élysée) në orët e paradites, vetëm katër javë pas emërimit të Lecornut në postin e kreut të qeverisë.
Ky zhvillim i papritur vjen në një moment të ndjeshëm për qeverinë franceze, e cila prej muajsh përballet me mungesë të shumicës parlamentare dhe tensione të forta ndërmjet bllokut centrist të Macronit dhe aleatëve të djathtë konservatorë.
Vetëm mbrëmë, Lecornu kishte zbuluar ndarjen e ministrive kyçe në kabinetin e tij të ri, por kjo lëvizje shkaktoi pakënaqësi të menjëhershme brenda koalicionit. Lideri i republikanëve konservatorë, Bruno Retailleau, reagoi ashpër ndaj përbërjes së qeverisë, duke e cilësuar atë “të paekuilibruar” dhe “në kundërshtim me frymën e bashkëpunimit” që ishte premtuar gjatë negociatave. Ai thirri menjëherë një mbledhje të jashtëzakonshme të grupit të tij parlamentar për sot, në përpjekje për të rishikuar marrëdhënien me shumicën presidenciale.
Sipas burimeve afër qeverisë, kishte pasur spekulime të forta gjatë 24 orëve të fundit se konservatorët mund të tërhiqeshin plotësisht nga koalicioni qeverisës, gjë që do ta linte Macronin pa asnjë mbështetje të qëndrueshme në Asamblenë Kombëtare.
Lecornu kishte planifikuar të mbante fjalimin e tij të parë qeveritar para Dhomës së Ulët të Parlamentit për të paraqitur prioritetet e kabinetit dhe për të zbuluar pozicionet e mbetura ministrore nesër, por dorëheqja e tij i ndërpret këto plane dhe i hap rrugë një tjetër faze të pasigurt politike në Paris.
Me këtë lëvizje, Macron përballet me sfidën më të madhe politike që nga rizgjedhja e tij në vitin 2022. Analistët vlerësojnë se presidenti do të përpiqet të formojë një qeveri teknike ose të përkohshme, në pritje të një zgjidhjeje më të gjerë politike, ndërsa opozita po kërkon shpërndarjen e parlamentit dhe zgjedhje të parakohshme.
Franca, një nga shtyllat kryesore të Bashkimit Evropian, ndodhet kështu në një moment delikat ku paqëndrueshmëria e brendshme mund të ndikojë në vendimet strategjike evropiane, përfshirë reformat ekonomike dhe qëndrimin ndaj krizave ndërkombëtare.