NGA FATMIR POPJA
ELBASAN, 10 tetor 2026 / Albania Express News / – Tridhjetë e pesë vjet pas koncertit të tyre të parë në Teatrin “Skampa”, grupi legjendar elbasanas AKULLTHYESIT u rikthye në skenën ku nisi një nga kapitujt më domethënës të historisë së tij artistike. Mbrëmja e 9 tetorit 2026 shënoi një takim të veçantë mes muzikës, nostalgjisë dhe historisë, duke rikthyer në vëmendjen e publikut një emër që la gjurmë në zhvillimin e rock-ut elbasanas dhe në kujtesën muzikore të një brezi të tërë.
Një koncert që kapërceu kufijtë e nostalgjisë, duke bashkuar breza, rikthyer emocionet e viteve ’90 dhe dëshmuar se historia e rock-ut shqiptar mbetet e gjallë. Me Ymer Ashikun në vokal dhe formacionin aktual të grupit, AKULLTHYESIT u rikthyen aty ku gjithçka nisi, për të shkruar një kapitull të ri në rrugëtimin e tyre muzikor.
Një rikthim në skenën ku nisi historia
Grupi legjendar elbasanas AKULLTHYESIT do jetojë gjatë në kujtesën kolektive, sepse përtej performancës artistike ata sjellin me vete histori njerëzore, emocione të grumbulluara ndër vite dhe kujtime që i rezistojnë kohës.
E tillë ishte mbrëmja e 9 tetorit në Teatrin “Skampa” të Elbasanit, ku AKULLTHYESIT u rikthyen pas shumë vitesh në një koncert që kishte një domethënie të veçantë për historinë e grupit dhe për jetën kulturore të qytetit.
Nuk ishte thjesht një performancë muzikore. Ishte një udhëtim në kohë, një mundësi për t’u ritakuar me tingujt, emocionet dhe atmosferën e një periudhe kur rock-u përfaqësonte një frymë të re në jetën artistike shqiptare.
Në qendër të kësaj mbrëmjeje ishte Ymer Ashiku, vokalisti dhe një nga figurat më të njohura të AKULLTHYESIT, i cili, së bashku me formacionin aktual të grupit, riktheu në skenë energjinë karakteristike të një muzike që u bë pjesë e identitetit të një brezi.
Tingujt e kitarave elektrike, ritmi i baterisë dhe vokali i Ashikut sollën sërish në skenën e “Skampës” atmosferën e rock-ut, duke dëshmuar se kalimi i viteve nuk e ka zbehur lidhjen mes grupit dhe publikut të tij.
Për ata që e kishin ndjekur grupin që në fillimet e tij, ky rikthim ishte një takim me një pjesë të rëndësishme të rinisë. Për brezat më të rinj, ishte një mundësi për të njohur nga afër një histori muzikore që meriton të ruhet dhe të përcillet më tej.
Nga viti 1989 te skena e “Skampës”: historia e një grupi që sfidoi kohën
Për të kuptuar rëndësinë e këtij rikthimi, duhet të kthehemi në vitin 1989, kur dy të rinj elbasanas, Bledi Shishmani, kompozitor dhe pianist, dhe Gentjan Haxhiademi, kitarist dhe klarinetist, hodhën themelet e grupit AKULLTHYESIT.
Në një Shqipëri që po hynte në një periudhë ndryshimesh të mëdha politike, shoqërore dhe kulturore, krijimi i një grupi rock përfaqësonte më shumë sesa një zgjedhje muzikore. Ishte shprehje e dëshirës për të eksperimentuar, për të kërkuar forma të reja artistike dhe për t’u afruar me zhvillimet e muzikës moderne.
Më pas, formacionit iu bashkuan Ermir Durmishaj, Blerim Lolja, Ymer Ashiku, Juljan Binjaku dhe Mimoza Oga. Së bashku, ata krijuan një grup të rinjsh që do të sillnin një frymë të veçantë në skenën muzikore të Elbasanit.
Vitet e fundit të dekadës ’80 dhe fillimi i viteve ’90 shënuan një periudhë të rëndësishme për rininë shqiptare. Hapja ndaj ndikimeve të reja kulturore dhe dëshira për forma të ndryshme shprehjeje krijuan terrenin për zhvillimin e muzikës moderne, ndërsa rock-u nisi të fitonte hapësirën e tij edhe në qytetet jashtë kryeqytetit.
AKULLTHYESIT ishin pjesë e këtij realiteti të ri artistik.
Në gusht të vitit 1991, grupi mbajti koncertin e tij të parë në Teatrin “Skampa”, me titullin “Motiv i largët”. Pikërisht kjo skenë u bë një pikë referimi në historinë e tyre muzikore, duke i dhënë jetë një rrugëtimi që do të vazhdonte përtej kufijve të qytetit.
Tridhjetë e pesë vjet më vonë, rikthimi në të njëjtën skenë krijoi një lidhje simbolike mes fillimeve dhe së tashmes. Një histori që nisi në një periudhë ndryshimesh të mëdha u rikthye përpara publikut, këtë herë me përvojën e viteve, kujtimet e së kaluarës dhe dëshirën për të vazhduar.
Këngët që ruajtën gjallë kujtesën e AKULLTHYESIT
Rrugëtimi artistik i grupit u pasurua me pjesëmarrje në festivale kombëtare dhe me krijime muzikore që mbetën në kujtesën e publikut.
Ndër këngët që lidhen me historinë e AKULLTHYESIT janë “Vrasje në errësirë”, “Vetmi e harruar”, “E dashura”, “Djemtë”, “Mos më moho” dhe “Pse jo?”.
Këto krijime përfaqësojnë një pjesë të repertorit që shoqëroi formimin artistik të grupit dhe dëshirën e tij për të ndërtuar një identitet muzikor të dallueshëm.
Një vend të rëndësishëm në krijimtarinë e tyre zë edhe albumi “Lindja e Ujkut”, i cili përbën një dëshmi të përpjekjeve të muzikantëve të asaj periudhe për të krijuar një gjuhë të tyren brenda muzikës moderne shqiptare.
Në një kohë kur mundësitë për prodhim, regjistrim dhe promovim muzikor ishin shumë më të kufizuara se sot, grupet e rock-ut përballeshin me sfida të shumta. Megjithatë, pasioni për muzikën dhe dëshira për të eksperimentuar i shtynin artistët të kërkonin hapësira të reja për krijimtarinë e tyre.
AKULLTHYESIT u bënë pjesë e kësaj përvoje, duke lënë pas këngë dhe kujtime që vazhdojnë të lidhen me historinë muzikore të Elbasanit.
Për shumë ndjekës të grupit, këto këngë nuk janë vetëm krijime muzikore. Ato lidhen me një periudhë të caktuar të jetës, me miqësitë, koncertet, kasetat e shkëmbyera mes të rinjve dhe emocionet e një kohe kur çdo dalje në skenë ishte një ngjarje më vete.
Kujtimi i Ermir Durmishajt, pjesë e pandashme e historisë së grupit
Historia e AKULLTHYESIT është ndërtuar nga njerëzit që i dhanë jetë grupit, nga puna e tyre krijuese dhe nga përvojat që i shoqëruan përgjatë viteve.
Në këtë rrugëtim, një vend të veçantë zë edhe bateristi Ermir Durmishaj, i cili u nda nga jeta në vitin 2011.
Kontributi i tij mbetet pjesë e pandashme e historisë së grupit dhe e kujtesës së atyre që ndanë me të skenën, provat muzikore dhe përvojën e krijimit artistik.
Pas dekadash, rikthime dhe ndryshime në formacion, historia e një grupi nuk mund të kuptohet vetëm përmes emrit që shfaqet në skenë. Ajo mbart edhe gjurmët e artistëve që kanë qenë pjesë e saj, të miqësive të krijuara dhe të sakrificave të bëra për muzikën.
Pikërisht për këtë arsye, rikthimi i AKULLTHYESIT përfaqëson edhe një moment reflektimi mbi vlerën e kujtesës artistike dhe rëndësinë e ruajtjes së historisë së muzikantëve që kontribuuan në zhvillimin e rock-ut shqiptar.
Kur rikthehet muzika, rikthehen edhe emocionet e rinisë
Për shumë elbasanas, AKULLTHYESIT janë të lidhur me vitet kur muzika kishte një mënyrë tjetër për t’u përhapur dhe për t’i bashkuar njerëzit.
Ishin vitet e kasetave, të regjistrimeve që kalonin nga një mik te tjetri, të këngëve të dëgjuara vazhdimisht dhe të koncerteve që përjetoheshin si ngjarje të veçanta.
Në atë realitet, një grup rock nuk ishte vetëm një formacion muzikor. Ai përfaqësonte një hapësirë ku të rinjtë mund të shprehnin individualitetin, të provonin tinguj të rinj dhe të ndërtonin një raport ndryshe me artin.
Prandaj, rikthimi i AKULLTHYESIT në Teatrin “Skampa” shkoi përtej dëshirës për të dëgjuar sërish këngët e dikurshme.
Ai riktheu kujtime personale dhe kolektive, duke krijuar një urë lidhëse mes brezit që e përjetoi drejtpërdrejt rock-un e viteve ’90 dhe të rinjve që sot kërkojnë të zbulojnë historinë e tij.
Por ajo që e bëri këtë koncert veçanërisht domethënës ishte fakti se grupi nuk u kthye vetëm për të kujtuar të kaluarën.
Me formacionin aktual dhe me krijimtarinë e re, AKULLTHYESIT dëshmuan synimin për të vijuar rrugëtimin artistik, duke ruajtur lidhjen me identitetin e tyre muzikor dhe duke kërkuar njëkohësisht hapësira të reja shprehjeje.
Kështu, nostalgjia u ndërthur me vazhdimësinë, ndërsa historia e grupit u shfaq jo si një kapitull i mbyllur, por si një rrëfim që mund të vazhdojë të shkruhet.
Katër muaj përgatitje për të rikthyer një histori në skenë
Pas realizimit të koncertit qëndron një proces intensiv përgatitor prej rreth katër muajsh, gjatë të cilit u punua për konceptimin artistik, organizimin dhe realizimin e kësaj ngjarjeje.
Një koncert i kësaj natyre kërkon më shumë sesa përgatitjen muzikore të artistëve. Ai përfshin koordinimin e grupit, konceptimin e shfaqjes, përgatitjen teknike të skenës, identitetin vizual, promovimin dhe bashkërendimin e elementeve që e shndërrojnë një performancë në një përvojë të plotë për publikun.
Në rastin e AKULLTHYESIT, puna për disa muaj kishte një qëllim të qartë: rikthimin e grupit në skenën ku kishte shkruar një nga kapitujt më të rëndësishëm të historisë së vet.
Koncerti u organizua me mbështetjen e Bashkisë Elbasan, nën kujdesin e kryetarit të bashkisë, Gledian Llatja, dhe me angazhimin e Drejtorisë së Artit dhe Kulturës.
Një rol të rëndësishëm në mbështetjen dhe realizimin e projektit pati drejtori i Artit dhe Kulturës, Kliton Kapaj, i cili u angazhua për rikthimin e këtij emri të njohur të rock-ut elbasanas në skenën e Teatrit “Skampa”.
Mbështetja institucionale për aktivitete të tilla krijon mundësi që publiku të ritakohet me artistët që kanë kontribuuar në jetën kulturore të qytetit, ndërsa historia e tyre mund të bëhet pjesë e një përpjekjeje më të gjerë për ruajtjen dhe promovimin e trashëgimisë muzikore.
Në këtë këndvështrim, koncerti i AKULLTHYESIT nuk përfaqëson vetëm rikthimin e një grupi, por edhe një mundësi për të vënë në qendër të vëmendjes një pjesë të historisë kulturore të Elbasanit që meriton më shumë dokumentim dhe promovim.
Pse rock-u elbasanas është pjesë e trashëgimisë kulturore
Elbasani njihet për traditën e tij të pasur muzikore, për këngën qytetare, muzikën tradicionale dhe personalitetet artistike që kanë kontribuuar ndër vite në kulturën shqiptare.
Megjithatë, krahas kësaj trashëgimie ekziston edhe një histori tjetër, më pak e dokumentuar: ajo e grupeve të muzikës moderne, e formacioneve rock dhe e brezave të rinj që, në fundin e viteve ’80 dhe gjatë viteve ’90, kërkuan forma të reja shprehjeje artistike.
Kjo histori përbën një pjesë të rëndësishme të zhvillimit kulturor të qytetit, sepse dëshmon mënyrën se si ndryshimet shoqërore u reflektuan edhe në muzikë.
AKULLTHYESIT janë ndër emrat që lidhen me këtë kapitull.
Përmes krijimtarisë, koncerteve dhe përvojës së tyre, ata u bënë pjesë e një periudhe kur muzika moderne po fitonte terren dhe kur artistët e rinj kërkonin të ndërtonin identitetin e tyre në një realitet që ndryshonte me shpejtësi.
Rikthimi i grupit në skenë sjell në vëmendje edhe një çështje me rëndësi për institucionet kulturore dhe komunitetin artistik: nevojën për të mbledhur, ruajtur dhe dokumentuar materialet që dëshmojnë historinë e muzikës moderne në Elbasan.
Fotografitë e koncerteve, posterat, regjistrimet audio dhe video, albumet, dokumentet dhe dëshmitë e muzikantëve mund të shërbejnë si një arkiv i çmuar për brezat e ardhshëm.
Një arkiv i tillë do të ndihmonte jo vetëm në ruajtjen e kujtesës së grupeve të veçanta, por edhe në rindërtimin e një panorame më të plotë të zhvillimit të muzikës shqiptare.
Sepse trashëgimia kulturore nuk përbëhet vetëm nga monumentet, ndërtesat historike dhe traditat e trashëguara ndër shekuj. Ajo përfshin edhe krijimtarinë bashkëkohore, lëvizjet muzikore, artistët dhe përvojat që kanë formësuar identitetin e një komuniteti.
Në këtë kuptim, historia e rock-ut elbasanas meriton të trajtohet si pjesë e kujtesës kulturore të qytetit.
Teatri “Skampa”, një skenë që bashkon kohët
Zgjedhja e Teatrit “Skampa” për rikthimin e AKULLTHYESIT kishte një domethënie të veçantë.
Aty, në gushtin e vitit 1991, grupi mbajti koncertin e tij të parë, “Motiv i largët”. Aty nisi një rrugëtim që do të shoqëronte një pjesë të historisë së muzikës moderne në Elbasan.
Kthimi pas 35 vitesh në të njëjtën skenë krijoi një vijimësi simbolike mes brezave dhe periudhave të ndryshme.
Teatri nuk ishte vetëm hapësira ku u zhvillua koncerti. Ai u bë pika ku u takuan kujtimet e së kaluarës dhe energjia e së tashmes, përvoja e muzikantëve dhe kureshtja e publikut të ri.
Në këtë takim, historia nuk u paraqit thjesht përmes rrëfimeve, por u rikthye përmes vetë muzikës.
Dhe pikërisht kjo është fuqia e një koncerti që mbart një histori të gjatë: ai u jep jetë sërish emocioneve që mund të jenë ruajtur për vite në kujtesën e njerëzve.
AKULLTHYESIT, nga kujtesa te një kapitull i ri
Tridhjetë e shtatë vjet pas krijimit të grupit në vitin 1989, AKULLTHYESIT vazhdojnë të përfaqësojnë një emër të lidhur me historinë e rock-ut elbasanas.
Rikthimi i 9 tetorit 2026 tregoi se vlera e një grupi nuk matet vetëm me vitet e aktivitetit, me numrin e koncerteve apo me këngët e publikuara. Ajo qëndron edhe te gjurmët që lë në jetën e njerëzve, te kujtimet që krijon dhe te aftësia për të mbajtur gjallë lidhjen mes artistit dhe publikut.
Për AKULLTHYESIT, kjo lidhje mbetet pjesë e identitetit të tyre.
Mbrëmja në Teatrin “Skampa” ishte një mundësi për të rikthyer në vëmendje historinë e grupit, për të nderuar rrugëtimin e tij dhe për të dëshmuar se muzika mund të mbetet një urë mes brezave edhe kur kalojnë dekada.
Por mbi të gjitha, ky koncert solli një mesazh të qartë për të ardhmen: historia artistike nuk duhet të mbetet e mbyllur në kujtime. Ajo duhet të dokumentohet, të promovohet dhe të përcillet te brezat e rinj.
Elbasani ka historinë e tij të muzikës moderne. Ka artistët, këngët dhe grupet që kanë shoqëruar ndryshimet e një epoke. AKULLTHYESIT janë një pjesë e këtij rrëfimi, ndërsa rikthimi i tyre krijon një mundësi për ta njohur dhe vlerësuar më mirë këtë trashëgimi.
“Thyejmë akullin. Përsëri.”
Mbrëmjen e 9 tetorit, Teatri “Skampa” u bë dëshmitar i një rikthimi që kapërceu kufijtë e një koncerti të zakonshëm.
Një grup i krijuar në Elbasanin e vitit 1989 u rikthye në skenën ku nisi rrugëtimin e tij koncertor, duke sjellë me vete historinë e një brezi, emocionet e shumë viteve dhe dëshirën për të vazhduar krijimtarinë muzikore.
Për ata që i ndoqën në fillimet e tyre, ishte një udhëtim drejt kujtimeve. Për ata që i zbuluan tani, ishte një mundësi për të njohur një pjesë të historisë së rock-ut shqiptar. Për qytetin, ishte një rast për të rikthyer në vëmendje artistët dhe lëvizjet muzikore që kanë kontribuuar në identitetin e tij kulturor.
AKULLTHYESIT u kthyen aty ku gjithçka nisi. Jo për ta mbyllur një histori, por për t’i dhënë asaj një vazhdimësi të re.
Sepse muzika ka fuqinë të kapërcejë kohën, të bashkojë breza dhe të mbajë gjallë emocionet edhe kur shumë gjëra të tjera ndryshojnë.
Mbrëmjen e 9 tetorit 2026, në Teatrin “Skampa”, rock-u elbasanas foli sërish.
AKULLTHYESIT – THYEJMË AKULLIN. PËRSËRI.