Nga Anila Ahmataj
Në një kohë kur globalizimi rrezikon të zbehë identitetin dhe rrënjët kulturore, Gorrishiti dëshmoi se ka vende ku historia, krenaria dhe tradita jo vetëm që mbijetojnë, por lulëzojnë me forcë. “Takimi i Brezave”, një ngjarje që tashmë po merr përmasat e një feste kombëtare, u zhvillua në këtë fshat të vogël, por me zemër të madhe, duke u shndërruar në një akt të gjallë dashurie për rrënjët, përkujtim për të shkuarën dhe shpresë për të ardhmen.
Në këtë oaz të kulturës dhe shpirtit lab, u mblodhën banorët e Gorrishtit, bijtë dhe bijat që jetojnë larg, miq, dashamirës dhe përfaqësues të artit, medias dhe kulturës shqiptare. Me një atmosferë të ndezur nga emocionet dhe krenaria, “Takimi i Brezave” tejkaloi kufijtë e një feste lokale dhe u kthye në një ngjarje me vlerë kombëtare, ku çdo moment përcolli mesazhin e fortë: tradita është themeli mbi të cilin ngrihet identiteti ynë kombëtar.
E gjithë mbrëmja u drejtua me finesë dhe emocion nga gazetarja dhe moderatorja e njohur Anila Ahmataj, autore e emisionit “Autokton” në News24. Me zërin e saj të qetë, por të ngarkuar me ndjenjë, Ahmataj udhëhoqi publikun në një udhëtim mes kujtesës dhe realitetit, mes dhimbjes dhe krenarisë, mes së kaluarës dhe së tashmes. Ajo ishte më shumë se një prezantuese: ishte ura që bashkoi brezat, ndjesitë dhe historitë.
Emisioni “Autokton”, i cili ka vite që pasqyron jetën dhe kulturën shqiptare nga skajet më të thella të vendit, është kthyer në një dokumentar të gjallë të Shqipërisë së vërtetë. Në Labëri, veçanërisht, ai ka fituar zemrat e njerëzve si zëri që nuk lejon heshtjen mbi atë çka duhet të mbahet gjallë.
Në skenë, emocionet e para i solli Grupi Lab “Vatra Gorrishjote”, një trupë që përfaqëson me dinjitet kujtesën dhe shpirtin e Labërisë. Me tingujt e tyre të fuqishëm e të thellë, ata ngritën në këmbë publikun dhe sollën në skenë një histori të tërë të kënduar. Ata dëshmuan se arti më i madh nuk ka nevojë për skena të mëdha, por për zëra që burojnë nga zemra.
Pas tyre, zëri i këngëtarit të mirënjohur Bujar Sinani shpërtheu si një klithmë që vjen nga thellësia e tokës, një interpretim që të mbush me dhimbje dhe krenari njëkohësisht, duke kujtuar se kënga shqiptare është gjithmonë rrëfim, protestë dhe amanet.
Skena u pasurua më tej me grupin “Autoktonët”, një emër simbolik që përfaqëson brezin e ri të artistëve që nuk harrojnë nga vijnë. Një nga momentet më prekëse ishte padyshim performanca e 13-vjeçares Emili Allushaj, një zë i ri që mbajti mbi vete peshën e një tradite të lashtë dhe e përçoi me pasion dhe pastërti emocionale.
Meloditë tradicionale në fyell të Arjan Mehmetajt, tingujt e fuqishëm të këngëtares Ermelinda Bixhaku, bashkë me Rei Likaj dhe Monteljo Zekaj, e bënë natën më shumë se një koncert – e bënë një rrëfim të gjallë të shpirtit shqiptar.
Një nga kulmet e mbrëmjes ishte pa dyshim Vallja e Burrave të Gorrishtit, një akt që nuk është vetëm artistik, por një simbol i trashëgimisë, nderit dhe karakterit të burrit shqiptar. E udhëhequr nga solisti i vjetër Luan Caushi, kjo valle ishte një udhëtim në dasmat, qëndresën dhe krenarinë e dikurshme që ende pulson në gjakun e çdo gorrishjoti.
Mysafiri i nderit, gazetari dhe moderatori i mirënjohur Virgjil Kule, i dha këtij eventi peshën që meriton. Prania e tij në këtë ngjarje nuk ishte thjesht protokollare, ishte një dëshmi se Gorrishiti dhe Labëria janë pjesë e pandashme e historisë kulturore shqiptare, që duhet të dokumentohet, promovohet dhe nderohet.
“Takimi i Brezave” në Gorrisht ishte më shumë se një festë. Ishte një moment kur koha ndaloi për të dëgjuar kujtimet, kur e kaluara dhe e ardhmja dhanë dorën, kur historia nuk qëndroi në muze, por këndoi, vallëzoi dhe jetoi mes njerëzve.
Kjo ngjarje është një shembull i shkëlqyer për gjithë Shqipërinë se si mund të mbajmë gjallë rrënjët, si të edukojmë brezat me dashuri për traditën dhe si të ndërtojmë të ardhmen mbi themele të forta identitare. Në Gorrishit nuk festoi vetëm një fshat, festoi Shqipëria e vërtetë.
